8 – Lekeitio: krasse taal

Boodschappen doen, stukje zwemmen, naar een eilandje en terug. Eten. Een tweede rondje door Lekeitio naar de vuurtoren, maar die is te ver weg. Wel zien we TV-ploegen en enorme roeiboten met Baskische plaatsnamen erop arriveren. De wedstrijd start te laat om erop te wachten.

Een muurschildering met de tekst Gure kañobetia zeuen erabakija, krijg ik niet vertaald. Onze kut jouw piemel zou het kunnen zijn. Op het internet is er wel een filmpje met de making of.

Geen krant. Het citaat niet de moeite van het overschrijven waard. Lezen in mijn boek. Verder is de wereld weg. Een klein stukje blauwe lucht is al nieuws.

letterschilder

't Is maar een fragment, een splinter, uit een enorm werk. Meer vormen vind ik op de site van de letterschilder Klaartje Bruyn. Deze link hoort bij haar grootste werk.

Ik zie dat ze ook alluminium kan verneppen naar teakhout. Daardoor wordt het niet duurzamer, maar wel mooier voor bijvoorbeeld een kajuit van een schip. Ze maakt reclameborden en muurdecoraties, zoals hierboven.

Nu - overigens niets ten nadele van het werk - vraag ik me nog af: hoe komt iemand uit Zevenaar in mijn buurt terecht om een muurdecoratie te maken?