Slaapboom

Foto gemaakt: 19 juli 2015. 

Foto gemaakt: 19 juli 2013.

Stijl, Orio – Casernes, 15 juni 2016

Nachtelijke diergeluiden en kamperen horen bij elkaar. Ooit onder een uilennest gestaan? De egel gehoord die met luid geknor rond de tent scharrelde? Of wakker gehouden door de mug aan de goede kant van het tentdoek? Deze kende ik nog niet: de hagedis die over je binnentent rent. Opeens zag ik een pootje staan vlak naast mijn hoofd en floep daar ging hij of zij weer.

Om het verkeer te ontwijken nam ik van Orio naar Donostia de weg bovenlangs. Tjeempie wat stijl. De afdaling was helaas al weer in stedelijk gebied. Auto's gaan toch echt sneller dan ik.
Donostia-Irun deed ik daar waar het mocht over de N-636. Dan ben je blij dat je er bent. Want ook op zo'n razende weg heb ik het gevoel dat ik er niet hoor.

Vanmiddag ging het door het Franse deel van Baskenland. Ook bepaalt niet rustig. Daarna trok men de hemel open voor waterballet, geluids- en lichteffecten. Inmiddels zit ik in een bosrijk, vlak gebied vol kleine plaatsjes en met wegen naar Plage Zus-en-zo. Veel surfscholen en veel campings. Nu sta ik op een soort huisjespark. Het was uitgestorven toen ik kwam. Inmiddels komen de bewoners van hun werk.

Citaat van de dag:

“Je gaat over het weer en tocht schrijven als je te weinig om handen hebt.”

Ikzelf

5 – Donostia/San Sebastián: eigen wil

Nu weet ik het weer zeker: mijn pootjes zijn niet gemaakt om mee te lopen. Ze doen pijn en de pijn gaat niet meer weg. Ik vraag me af of ik ze thuis weer snel onder controle heb. Ik mis een fiets om toch fysiek bezig te zijn en me op te laden om een beetje opgewekt te zijn.

Op het strand van Donostia (laat ik de Baskische naam van de stad maar gebruiken) zwem ik weer een flink stuk. De zee aan de golf van Biskaje is heerlijk. De stad heeft een strand met een eigen wil. Als de vloed komt dan verdwijnt deel na deel. De overblijvende stukken worden voller.

De krant bericht over Angela en de positie van Duitsland als cipier van de burcht om de Europese regels te bewaken. Berlijn dat Griekenland afknijpt als straf voor het uit de band springen, maar toch – tegen het gesundes volksempfinden, opgestookt door Springer press – de derde trance van leningen goedkeurt.

Ik zie wel wanneer de volgende krant opduikt. Als we weer terug komen op het veldje moeten we over de en langs de dronken spaanse mannnen heen. Als we gaan slapen valt er een vlak naast ons tentje snurkend in slaap. Mooie plek met zicht op de vele vissersbootjes op zee,maar we besluiten toch verder te gaan.

“Je bent de wolken en je bent de hei,” J.A. Dèr Mouw (1863-1919). Ik las te snel en las je bent … de hel, maar zo erg was het zeker niet.