Drie hindernissen
gehad. De tenten waren in een mum van tijd ingepakt. De spullen
konden met moeite terug in de drie rolkoffers en een rugzak. De taxi bracht ons
voor € 20 naar het station in Frankrijk en de Carefour ging net op
tijd open voor mondvoorraad. Nu alleen nog door Parijs naar het
Noord station. En dan is de vakantie afgelopen.We aten met zijn vieren 37 stokbroden, 19 worstjes en ons verste punt lag op 136 kilometer. We bezochten vijf stranden. Het was een
vakantie vol stress. Jammer dat ik zo weinig heb gezien. Ik bedenk me op de terugreis dat ik me de tijd niet kan heugen dat ik geen fiets had op vakantie. Tot in 2007 kan ik me het trappen met beelden herinneren.
In Hendaye zijn er verschillende kranten te koop op het station. Ik koop weer de Int. New York Times, al liggen AD en Telegraaf er ook. Voor een verslag van de strijd binnen Syriza moet ik online kijken, meldt de voorpagina. Verder gaat de krant door met zijn pleidooi voor het verlichten van de schuldenlast. Nieuwe leningen leiden uiteindelijk alleen maar tot grotere schulden. Bovendien komt het geld nauwelijks ten goede aan de Griekse economie.
Afzonderlijke door Pentagon en CIA en getrainde Syrische strijders blijken te falen. Het bericht is vernietigend.
Het schotschrift tegen Jeremy Corbyn is ernstig lachwekkend. Links als vampieren. Hogere belastingen, wat een schandaal. Alsof bezuinigen op sociale uitgaven dat niet veel meer is.
Een redactioneel over de ExIm-bank en de rechtse kritiek daarop, maakt duidelijk dat je kritiek op inzet van Export Credit Maatschappijen zich moet baseren op recht en onrecht, milieu en invloed op bestaansgronden.
Onderweg verbaas ik me dat roken toch echt iets van de vorige eeuw is. In de Cossacks beschrijft Tolstoj dat de Kozakken het als een enorme fout zagen als iemand ging roken. Ze hadden een hekel aan de Russen, ook omdat die hun huizen met hun gepaf vergiftigden.
We spelen nog twee spelletjes Machiavelli. Beide verlies ik. “De filosofie is een strijd tegen de betovering van ons verstand door middel van onze taal,” zegt Wittgestein in Philosofische Untersuchungen (1953). Ach ik geloof het wel. Stap straks in mijn eigen bed.
