wit, geel en roze

Foto gemaakt: 16 september 2016.

Foto gemaakt: 16 september 2016.

Foto gemaakt: 16 september 2017.

Foto gemaakt: 16 september 2016.

Paal 34 van noord naar zuid (Egmond) en van zuid naar noord (Bergen)

Stoppen voor stuifballen

Aan de kant van de weg zie ik een troep miniscule witte paddenstoeltjes. Mijn moeder vroeg laatst of ik een foto van een wit exemplaar had voor een knutselwerk dat ze wilde maken, dus ik stopte en keerde om.

Dat stoppen had ik me eerder op de tocht al voorgenomen, nadat ik twee maal langs iets was gefietst wat een foto waard was (en waarvan ik nu alleen de man in de sloot nog kan herinneren).

Thuis zoek je zo'n paddenstoel dan op. Met trefwoord stuifzwam, kwam ik al snel op de gesteelde stuifbol (bolletje zou beter passen, schreef iemand op het internet). Volgens mijn paddenstoelen encyclopedie een zeldzaam exemplaar dat inderdaad in de duinen groeit.

Gegrepen

Het was de week van de peilingen die het mis hadden. Als de peilingen nu hadden gezegd dat Trump zou winnen, zou dan Clinton gewonnen hebben, omdat Trump stemmers dan thuis waren gebleven onder het motto het komt goed, en de Clinton stemmers juist niet?

Een ander mechanisme bij beeldvorming is de reclame. Die speelt ook in op onderzoek. Toch blijft het vreemd hoe je reclames kan zien, maar missen waar ze over gaan. Alleen ergernissen, beelden, of de muziek blijven hangen. Humor als oplossing is vaak alleen de eerste keren nog leuk.

Bij de reclame van Nationale Nederlanden “Er is maar één Nederlander zoals jij,” viel me een locatie op; één van de mooiste plekjes dat ik ken. Een blik tussen de sparren door, langs een omlaag lopend fietspad met beneden een haakse bocht, ergens bij Bergen aan Zee. Die reclame sprak me daardoor persoonlijk aan.

Onlangs kwam ik er met zeikende regen langs, maakte er een foto voor dit blog. Hoewel ik opveerde toen de plek op TV voorbijkwam kon ik me toch niet herinneren voor welk bedrijf de reclame was. Zonder die informatie viel dit blog een beetje in het water, omdat ik niet kon laten zien waar ik het over had. Gisteren zag ik de reclame weer, lette goed op en onthield de naam. Zelfs ik ben nu gegrepen.

later schreef ik op FB dit er over:

Aangenaam en mooi

 

Dat had ik niet moeten doen. Ik dacht ik rijd er nog even naartoe. Waarheen? Als je een stukje voorbij het Zeehuis in Bergen de duinen infietst kom je in een bos. Opeens houdt dat bos op. Je staat boven en kijkt tussen de bomen door het lage kalere duin in met daar beneden een grove den om de leegte te benadrukken. Tenminste die bomen stonden boven op dat duin. Ze verdwijnen er nu bij bosjes en wat een heel bijzondere plek was zal wel voor een goed (natuur) doel of voor poen verknalt zijn. Het was zoals het zijn moet. (Ergens moet ik er nog een fotocollage van hebben.) Nu niet meer. 

 

(De plek kwam ook voor in een Nationale Nederlanden reclame. Ik schreef er een blog over: https://broekfoto.blogspot.com/2016/11/blijft-mooi.html) 

 

Voor en na die tegenvaller zag ik nog heel veel moois. De zon en lucht maakten het aangenaam en mooi.