Posts tonen met het label kennemerduinen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kennemerduinen. Alle posts tonen

donderdag 3 oktober 2019

3 op 3

Foto gemaakt: 3 oktober 2012.


Foto gemaakt: 3 oktober 2018.


Foto gemaakt: 3 oktober 2018.

zaterdag 21 september 2019

lila en roze


Foto gemaakt: 21 september 2013.

Foto gemaakt: 21 september 2012.

Foto gemaakt: 21 september 2013.


Foto gemaakt: 217 september 2016.

donderdag 25 september 2014

Boksdoorn (Lycium barbarum)

Een plantje om mee uit te kijken. Je hart gaat er van stuiteren. Op een site met giftige planten vind ik het volgende:

"De hele plant is dodelijk giftig met stofjes als atropine en dat levert u maag- en darmstoornissen, neurologische problemen en hartritmestoornissen op. Uiteindelijk kan een vergiftiging zeker fataal zijn voor mens en dier. Een plant om met een boog om heen te lopen, zo zou je denken en je zult hem zeker niet als heel gezond willen betitelen. Dat klopt, maar daar weet de commercie wel raad mee. Want die geven zo’n dodelijke plant gewoon een andere naam en vertellen de onwetende consument vervolgens dat hij werkt tegen allerlei lichamelijk ongemak."

maandag 30 juni 2014

Parnassia en blauwe zeedistel


Nog niet eerder zag ik zo vroeg al parnassia bloeien. De beschermde blauwe zeedistel is niet te missen. Langs de boulevard van Zandvoort staat hij bijna alsof het onkruid is. Deze stond tussen Bloemendaal aan Zee en IJmuiden.

Foto's: 29 juni.

donderdag 15 mei 2014

sisyphusarbeid

Deze snuitkever (Otiorhynchus fuscipes) kroop naar boven gleed weer naar beneden op weg naar ... misschien de top van het duin. Ik moest weer naar huis en kon niet op het einde wachten.

zondag 2 maart 2014

Utopisten niet mee naar het strand

Wel een mooi beeld: broodtrommel en boek op de bagagedrager. Wat wil je nog meer? Een appel en een flesje water, maar die waren mogelijk mee naar het strand. Ik keek alleen vluchtig naar de titel en schrijver. Het was niet gemakkelijk te lezen en ik liet het erbij. Leuke foto: klaar.

Mooie titel wel, De utopisten van Louise O. Fresco. Zonder utopieën geen vergezichten op waar het heen moet met de wereld. Ik zoek iets op over het boek en lees: "Een genadeloos en tegelijk ontroerend portret van onze tijd, en van de betekenis van vriendschap, loyaliteit en vertrouwen." De lezer moet om daarvan bij te komen blijkbaar in de golven staren.

De Michiel die ik tegenkom in de samenvatting doet me denken aan Diederik Samsom, maar een recensie stelt dat Joschka Fischer er model voor stond. Doet er niet toe; alle drie hebben ze hun hun bevlogenheid verloren en hebben die ingeruild voor een meer dan pragmatische houding. Jammer dat ik niet kan zien wat er op die boterhammetjes zit.