Latere toevoeging: De 'buizen' liggen bij Sif op de Maasvlakte. Sif is een fabrikant van fundering voor windmolens op zee. NRC-Handelsblad heeft er een bijdrage over van de hand van Mark Duursma en Renée Postma: Duizenden tonnen staal voor groene stroom van zee.
Zonder tekst had ik willen schrijven.
Maar hoewel ik me overal inhoud om geen opmerkingen over de verkiezingsuitslagen te maken, kan ik het hier toch niet laten.
Ben benieuwd wie er allemaal voor Rutte III hebben gekozen. Mogelijke kanshebbers? Natuurlijk allereerst de stemmers op de VVD. Dan volgen die op D'66 en CDA. Christen Unie en GroenLinks maken ook een kans. Rutte en de zijnen zullen onderhandelen met de PVV als dreiging op de achtergrond. Partij voor de Dieren en SP geloof ik op hun woord dat ze niet met de VVD in zee zullen gaan.
Moet je dat dan ook wel willen? Nederland is een land van compromissen. Je moet verantwoordelijkheid nemen. Niet langs de kant blijven staan. Aan de knoppen willen zitten. De oneliners zijn bekend.
Maar Kamerleden van de oppositie mogen ook wetten en amendementen indienen, Kamervragen stellen en hebben als niet onbelangrijke hoofdtaak: de Regering controleren. Ze hebben twee van de drie tria policasfuncties in handen. Een D'66 politica (oppositie) werd de afgelopen periode zelfs als meest effectief Kamerlid gekozen. Bovendien kan je ook macht vormen vanuit de oppositie. Door aan een beweging te bouwen.
Doe je tegen alle regels van het boerenverstand toch mee aan een regering, dan kan dat wel eens de doodsklap zijn. Dat verzin ik niet. D'66 weet er alles van en de Partij van de Verantwoordelijkheid Nemen al helemaal. (Wanneer komt het lange interview met Diederik over zijn desastreuze keuze.)
Wat ik hoop is dat de vier linkse partijen (GroenLinks, SP, PvdA en - ja ook - Partij voor de Dieren) bij elkaar gaan zitten en een gezamenlijk minimum programma op gaan stellen met oog voor mens, dier, wereld en milieu. Dit om alle teleurgestelden vanuit de oppositie bankjes, in de pers en op straat duidelijk te maken dat een andere wereld en eerlijker verdeling van de rijkdom mogelijk is en dat regeringsmacht niet voor principes en idealen gaat.
Maar ik zal wel teleurgesteld worden. Over vier jaar valt GroenLinks van zijn sokkel - want die partij zal wel zwichten voor de uitdaging en het overduidelijke risico wegwuiven door er op te wijzen dat ze ook aan een beweging werken. Zo zal de politiek nog verder in ongenade vallen. En krijgen we er nog drie partijen bij. Op naar het sterfhuis van een systeem. Maar het verdwijnen van oude vormen, leidt niet altijd tot iets mooiers op de puinhopen. Vaak juist niet.
Al voordat de eerste kilometer is gereden, kan ik gaan schrijven. Bewaren voor de op een na laatste of allerlaatste dag kan ook. Want op al die dagen kom ik terecht in een haven waar de Chinese logistieke reus Hutchison Port Holdings delen van de haven in handen heeft. Dat zijn achtereenvolgens Rotterdam, Felixtow en Amsterdam. De weg naar en uit China begint niet nu pas, die wordt met de dag dikker in de lichtblauwe verf gezet. 
Maar eerst door de horizontale regen en tegen de stormvlagen naar de boot om vakantie te vieren met zweet en natuurschoon. De Pride of Rotterdam zou 's nachts heel wat paaltjes pikken.
