Posts tonen met het label haven. Alle posts tonen
Posts tonen met het label haven. Alle posts tonen

dinsdag 6 juni 2017

1 – Hutchison (Amsterdam → Maasvlakte → Kingston-upon-Hull)

 Al voordat de eerste kilometer is gereden, kan ik gaan schrijven. Bewaren voor de op een na laatste of allerlaatste dag kan ook. Want op al die dagen kom ik terecht in een haven waar de Chinese logistieke reus Hutchison Port Holdings delen van de haven in handen heeft. Dat zijn achtereenvolgens Rotterdam, Felixtow en Amsterdam. De weg naar en uit China begint niet nu pas, die wordt met de dag dikker in de lichtblauwe verf gezet.

Meer in het algemeen ontkom je
tijdens zelfs zo'n korte reis op de fiets niet aan de grote politieke ontwikkelingen. Migratie, globalisering en de effecten daarvan op de burger, kiezen voor risico, de Brexit en Theresa May. De zittende premier wordt steeds minder gesteund, schreef ik al voor vertrek. Ik ga trappen, maar trap me de politiek in. Die is onontkoombaar.

Maar eerst door de horizontale regen en tegen de stormvlagen naar de boot om vakantie te vieren met zweet en natuurschoon. De Pride of Rotterdam zou 's nachts heel wat paaltjes pikken.

Andere fietsvakantie juni 2017 blogs:

zaterdag 5 november 2016

Dichtgeslibde haven kers op de taart



Nee hij is net niet dichtgeslibd. Er ligt immers nog een zeilboortje tegen de steiger te wachten op mooier weer en op hoger water. Het haventje is wel een van mijn lievelingsplekken in Nederland. Dat komt door de roeiboot die er al jaren ligt en niet lijkt te kunnen vergaan.

Het komt vermoedelijk ook door de fietstocht die ik maak om er te komen. Of die nu thuis of op station Den Helder begint, altijd kom ik langs het mooiste natuurgebied dat Nederland heeft, de Waddenzee. Dat gezonken bootje is dan een kers op de taart.

vrijdag 30 oktober 2015

De Stoel

Nee ik bedoel niet dat megalomane, poenerige wangedrocht voor de rijken waarmee Amsterdam zijn havenzicht gaat verprutsen. Wie geeft ook om de haven in Amsterdam; we zijn geen Rotterdammers, laat ze daar de handen uit de mouwen steken. Maar het moet niet zo zijn dat die stad Amsterdam voorbij streeft. We rennen er als geblindoekt achteraan, alsof Amsterdam niet het verleden heeft om te laten zien (en de plicht dat ook voor Rotterdam te doen).

Even voor de goede orde. Met het opwaarderen begon de Maasstad al een paar decennia terug: kubuswoningen, Potlood, architectuur- en fotografiemuseum. Inmiddels staat er een heel prettig grootstedelijk museumkwartier en wedijvert het ene gebouw met het andere om de aandacht.

Nee ik bedoel een stoel aan het strand: neergezet, achteloos laten staan en nog een paar keer gebruikt voordat de golven hem meenamen voor de entourage van Neptunes.

P.s. Nog even dit artikel lezen en deze petitie ondertekenen

zaterdag 14 juni 2014

3x urk




Urk is nog steeds een eiland. Het ligt ingebouwd in de Noordoostpolder, maar aangezien het ligt op een keileemopduiking, steekt het daar bovenuit.