vrijdag 7 juli 2017
donderdag 6 juli 2017
woensdag 5 juli 2017
stilzitten
De man met
rollator rust op een bankje, maar kan nog een uur wandelen. Je moet
niet stil gaan zitten. Hij ging graag naar het IJ. Maar helaas, de
hoogbouw neemt de ruimte daar weg. Hij is 92 jaar, maar heeft nog
steeds een mening over stadsinrichting. Soms haalt hij nog twee uur,
maar niet iedere week.
De man die
de machine van een trilbed inslikte is nog net geen 55+. Die machine
zakte overigens naar zijn benen en dat voelt raar en zit knap
ongemakkelijk. Hij zet toch al nauwelijks een stap. Plons en trap dat
komt wel steeds terug – ook als pijn in het lijf bewegen
ontmoedigt. Stil zitten daar wordt het niet beter van.
Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén daarvan plaats ik hier.
dinsdag 4 juli 2017
Einde aan een tijdperk
Er zijn heel wat van mijn verjaardagen gevierd. Er is eten gekookt en een vijver gegraven. Op mijn buik keek ik er naar het gewriemel van bloedzuigers en torretjes.
In 1994 las ik er mijn stukken voor een hoofdstuk over Zuidoost Azië in een boekje. Een jaar eerder gingen we mee doen aan de tuin, waar al een groep mensen actief was.
Nu was er nog maar één en dat was ik niet. Na een kwart eeuw,
Finis.
Abonneren op:
Posts (Atom)