Twee weken kamperen (10-24 augustus)

Begin bij Voorst, Dan door naar Winterswijk. Tenslotte naar Kootwijk.    Elk met een kleine, maar verschillende camping. Op de eerste keken we met veel kampeerders samen naar de eclips; wat de zonsverduistering tot een speciaal sociaal evenement maakte. Opvallend was dat er op die camping ook een kist met achtergelaten gebruiksvoorwerpen en spelen stond, evenals een mand voor dito schoonmaak, douche spullen en kookgerei stond. Daar kon je uit halen wat je nodig had. In Winterswijk werden we op een hete dag onder de boom op een stukje privé terrein gezet en kreeg ik na mijn warme fietstocht bij aankomst een koud glas fris. Er heerste een fijne sfeer. In Kootwijk stonden we midden in een prachtig stukje Veluwe. Alle drie waren ze zonder toeters en bellen. Alle drie prettig. We bezochten Zutphen, we fietsten door de omgeving, zagen een dubbele watermolen, wandelden en bezochten een verjaarsfeest in de buurt.Pas op de terugweg zie ik groot wild. Vijf herten steken vlak voor me het fietspad over dat door een militair oefengebied loopt. Overal zijn de sporen van wroetende zwijnen te zien en menigeen op de camping heeft een rotte gezien, veelal met een tiental gestreepte jongen.      Op de camping in Kootwijk vertelt een vrouw dat ze 's nachts wakker was gemaakt door haar man om door de infraroodcamera naar de everzwijnen te kijken die vlak langs het hek van de camping aan het graven en wroeten waren. Vakantie is business Dat brengt me meteen op een volgend thema uit deze vakantie. Vakantie is business. Kamperen zonder nachtzichtapparatuur? Onmogelijk. Dan zie je een deel ervan immers niet veel, alleen de sterren aan de hemel.      Je ziet de commercie ook aan de kampeerbusjes en campers die de tenten eruit concurreren. De ene waarvan er een paar stonden - en waarvan we de prijs opzochten - kost zo'n €60.000. Vakantie het mag wat kosten.       In de winkel waar ik een campingaz tankje ging kopen leek het in opzet wel een IKEA, inclusief restaurant. Wel 72.500 m2 kampeer 'benodigdheden', leuk voor een dagje uit met het hele gezin. Er was een afdeling vloermatten, een deel met alleen voortenten, een grote afdeling met sportieve kledij, en tenten te kust en te keur, van mega bungalowtenten en tenten voor op het dak van je Land Rover tot douche- en trekkerstentjes. Eigenlijk was alles er wat je wel en niet nodig kan hebben, inclusief lichtgewicht lijmklemmen. En ja ook het blikje dat ik zocht.      Je zou er bijna een hekel aan kamperen krijgen als je geen melkkoe wil zijn.  Graven, vlinders en bloemen Bij Winterswijk zijn twee groeves waar 245 miljoen jaar oude kalk wordt en werd afgegraven. Deze gaat in asfalt voor landingsbanen. Het verbaast me altijd dat dit zomaar kan: stukken uit de aarde halen die er al zo lang liggen. Dat is misschien een vreemd sentiment. Het overgrote deel van de elementen op aarde zijn immers veel ouder dan de mens en al aanwezig sinds het ontstaan. Vaak worden bij de extractie wonden in de aarde geslagen en heeft het negatieve vervuilende consequenties. Maar hoeveel schade wordt veroorzaakt voor welk doel is niet beantwoord door de blik op de effecten alleen; dat is dan ook geen kosten baten analyse, al doet het grote gat pijn aan de ogen. Maak de weging zelf. Hier in Winterswijk haalt men wel eens een bijzonder fossiel uit de groeve. Die onderstrepen de leeftijd van de lagen. In de oude, stilgelegde mijn leeft inmiddels een Oehoe. Die was er niet of onzichtbaar, nadat ik dus ook geen evers zag tijdens de vakantie. Wel waren er vlinders, niet alleen de nachtvlinders in de WC-gebouwtjes, maar ook een gehakkelde aurelia, blauwtjes (die weer niet lang genoeg stil wilden zitten, zodat ik niet weet welke) en zelfs een kolibrievlinder en bij toeval een daimio (maar dat zag ik thuis pas op de foto). Op de camping bij Huppel in de gemeente Winterswijk zat die kolibrievlinder in het bloemenparadijs dat daar door een gast is gecreëerd. Het is alsof je zo de tropen instapt, zeker op een hete dag als bij arriveren. Van trompetboombloemen, via muntsoorten naar de reuze bloemen van de hibiscus XL, de verfijnde blauwe engelentrompet, mandeville etc.     De vakantie begon met een foto van de kikkerbeet in de sloot bij het stoomgemaal van Putten. Maar er kwamen ook wilde gagel, korenbloem, en klokjesgentiaan bij. Flamingo en water Wat dieren betreft had ik me verheugd op de flamingo's van het net over de grens gelegen Zwillbrocker Ven. We zagen er maar één en die liep door de smalle strook water in wat was overgebleven aan nattighheid. Was de rest van de roze vogels al vertrokken naar de mildere Grevelingen en was dit een oude vogel die de reis niet meer kon maken? Of waren de andere vogels op zoek gegaan naar een plek waar wel voldoende water en eten was (ook voor de dit jaar geboren zestien jongen)? Ik vond het maar een verdrietig beeld, maar de reden voor de geringe aanwezigheid vond ik ook online niet.      Ernaast stond de de mais hoog op het veld en was het gras groen. Waarvoor je het water gebruikt is een politieke beslissing, zeker in tijden van schaarste. Boer, voer, vlees en melk Voor koeienvoer was er indirect dus wel genoeg water beschikbaar. Want dat viel op. De meeste grond staat vol mais of gras (ook pal naast het ven), hier en daar wat aardappels, soms wat bieten (maar dat kunnen ook voederbieten zijn) en een beetje graan dat al was gedorst. Als er niet meer voor vlees en melk wordt geteeld dan komt er heel wat ruimte vrij. Nog een lange weg.      Er waren nu nog wegen aan twee kanten omgeven met muren van het hoge mais. Effect engelse landweg met heggen, waar je ook geen uitzicht hebt? Nee. Daarin zitten bloemen en bessen en dus insecten en vogels, hierin vrijwel alleen halmen. Bij het oogsten gaan die meteen door de hakselaar, vervolgens de kuil in met wat inkuilverbeteraar en klaar is de hap voor de runderen. De boer was thema deze vakantie. Zelfs als je geen kranten koopt en het nieuws het nieuws laat kwam je er niet onderuit. Omgedraaide vlaggen in weilanden langs wegen en boven spandoeken. Overal uit de duim gezogen bijdragen van de boer aan ons welzijn, onze natuur en ons eten en een pleidooi voor het boerenbedrijf boven natuur maatregelen. De geëtaleerde domheid kent geen grens (zie hieronder). Het Nederlandse platteland heeft Red Neck allures. Naast die spandoeken dan vaak grote stallen, mooie huizen en een aantal auto's op het erf. Bij Putten zag ik zelfs een omgekeerde vlag in een bordje van een makelaar bij een verkochte boerderij.Het beleid kan vast duidelijker dan nu met uitstel op uitstel; compensatie kan beter geregeld worden; uitkoop krachtiger aangepakt; maar als je dit jaar nog niet ziet dat het klimaat, de natuur en het milieu een helpende hand nodig hebben dan ben je asociaal op jezelf gericht. Dan mis je ook dat je leeft in een land waar lang niet alles goed gaat, maar ook niet zo slecht als het boerenverstand ons wil doen geloven, en waar bedrijfsmiddelen worden ingezet in dienst van het directe eigenbelang, activiteiten aangestuurd door de agrobusiness (die uiteindelijk alleen een boodschap heeft aan de boer als die geld opbrengt). De overheid papt en houdt nat ook als er daarvoor geen water is. De roman De Witte Burcht van Orhan Pamuk ging mee op deze vakantie. Op de eerste pagina merkte ik op hem te kennen en inderdaad schreef ik er al eens over; de titel was me alleen ontschoten.In de tent zag ik een kever. Het was de fraaie colorado kever, genoemd naar een staat waardoor de Corn belt loopt (zo kan je overal verbanden zien), maar wordt vooral gevreesd door aardappelboeren. Op de terugweg bloeit de kikkerbeet nog steeds bij het Putter Stroomgemaal.