Op één
van de mooiste plekjes in de buurt van Amsterdam. Ik kan het vrijwel nooit laten om er een foto te maken. Gisteren stapte ik af voor de
veenpluis die ik naast de pinksterbloemen in het natte veld zag
staan.
Een kiekje in de richting van het ranke bruggetje kon daar wel bij. Daarna weer snel in het zadel om de rest van het gezin in te
halen die verder waren gereden over de Poppendammergouw, een naam voor een gedicht.
Het was
toch veenpluis? Nog steeds ben ik er niet zeker van. De plant zou pas
later in het jaar pluizen vormen, volgens de boekjes dan.