dinsdag 23 mei 2017

Vrolijk en kritisch



De sfeer is bekend. Creatief, kritisch, jaren tachtig. Beetje vreemd. Beetje anders ook. Het is een soort reünie in een groot dorp (45.000 inwoners). Het draait om cultureel centrum Artishock dat 50 jaar bestaat. En het draait eveneens om een Nederlandstalige band die er 34 jaar geleden werd opgericht: Werkgroep Eigen Werk.

Ze begonnen met muziek met theater in eigen kring en al snel ook op Soester buitenfeesten en demonstraties in het land. Woensdrecht en Soesterberg worden genoemd. Lekker die kritische teksten. Leuk die filmpjes van hoe het was. Zelfs Druk maar op de [atoom] knop, wordt vrolijk gebracht. Even prettig terug naar toen.


Op Facebook meer.

maandag 22 mei 2017

Steriel cynisme



Dit is zo steriel. Zo was het niet. Er werd geleefd, gewerkt en gestorven. Loopgraafvoeten waren er al in Velsen, voordat die ondiepere sleuven met tienduizenden kilometers tegelijk en een paar decennia later, gegraven werden. De mensen zijn weggegumd. En als die haven er eindelijk is, gaat die naar vis stinken. 

Het zijn dit soort schone beelden die maken dat politicologen zich vergissen en denken dat er een eind aan de geschiedenis mogelijk is. Het leven in luxe was er toen niet en is nog steeds voor lang niet iedereen.

Plaat stond in Amsterdam achter raam. Datering 1879. Nieuwere versie met woningbouw.

zondag 21 mei 2017

Fietsroutes en groene pijlen



Hier komen drie soorten fietsroutes bij elkaar. De bruine knooppunten duiken in Twente op en zijn zeker in het begin verwarrend als je de landelijk gebruikte groene routes - het volgende bordje - volgt. Daaronder twee lange afstandsfietspaden, de zogenaamde LF-routes.

Die laatste volg ik graag, ze leiden langs de mooiste routes en zijn vaak honderden kilometers lang. Een rondje LF2 naar Alphen aan de Rijn, LF4 naar Waalsdorpervlakte, LF1 naar Zandvoort en dan weer naar huis, hoort tot mijn favorieten.

De LF4 staat ook op dit bordje. Het is bijna aan het eindpunt bij Den Braam tegen de Duitse grens. (Bij het nemen van de foto volg ik de LF15 naar Zwolle.)

Ik was van plan een stukje te schrijven over het wegplakken van de pijlen. Kennelijk door een boer die geen fietsers van buiten over zijn erf wilde hebben. Toen pas viel me op dat onder de drie groene bordjes één groene pijl naar rechts stond. Ook fietsbordjes volgen is nog een hele kunst. In plaats van mopperblog is het een kijk-beter-uit-je-doppenblog geworden.

zaterdag 20 mei 2017

Grutto, grutto



https://www.sovon.nl/nl/content/helpmee/sponsor-de-grutto
Hij zit op een paaltje. Hij wandelt door het gras of jaagt indringers weg. Hij roept zijn eigen naam met verve: grutto, grutto. Het is een prachtvogel. We hebben hem zelfs tot nationale trots gekozen. De Engelsen de roodborst, wij de 'koning van de weide'.

Net boven Amsterdam zitten flinke populaties in het Zaanse en in Waterland. Maar ook daar moet hij het hebben van goed weide- en waterstandbeheer. Tegen de commerciële landbouw kan de grutto niet op.

In 1975 waren er nog 120.000 Nederlandse broedparen. In 2002 nog 46.000. De daling gaat nog steeds door. Vorig jaar werden 4.000 jongen geteld, terwijl er 11.000 nodig zijn om de stand op peil te houden.

De nationale vogel moet wijken voor hooi en kuilvoer en nog meer melk.

Het kan ook anders. Een ondernemer kocht 16 hectare uit handen van een boer zonder oog voor de vogel. Nu zorgt Staatsbosbeheer dertig jaar voor die grond. Of de afzwaaiende Friso de Zeeuw; hij krijgt niet alleen een feestje in het Cobra Museum bij zijn pensionering, maar ook een check ter waarde van € 5.000 die naar waterpompen gaat om het leefgebied van de grutto in Waterland te waarborgen.

Het goede nieuws: boven weides die wel met oog voor de vogel worden beheerd, hoor je het blij makende grutto grutto.

vrijdag 19 mei 2017

Rioleringswerkzaamheden (Buizen 13)

Regenwater moet afgevoerd worden. Je weet het nooit met het huidige klimaat. Het kan kurkdroog zijn of kletsnat. Water kan opeens met bakken uit de lucht vallen. Deze regenwaterafvoerwerkzaamheden vonden plaats bij Station Sloterdijk.

donderdag 18 mei 2017

woensdag 17 mei 2017

Marktwerking en de stranddag

In de stoel van de tandarts sper ik mijn mond zo ver mogelijk open. Mijn voortanden vallen over die onder. Daar moet wat aan gedaan worden. Is dat echt zo? Wie zal het weten. Ik niet. Ik ben een leek. Maar de tandarts is een ondernemer. Die wordt niet rijk van het verwijderen van tandsteen, wat foto's en polijsten van “een verder keurig gebit.” Die wil wat meer verdienen.

Verder is het 't wel waard? Zou ik rijk zijn, ik zou die vraag niet
stellen. Mondheelkunde van de markt, de tandarts wordt ambtenaar met een vast salaris en doet wat echt nodig is. Dat zou mijn idee zijn.

Als ik op het strand ben vergeet ik tanden, kiezen en marktwerking en geniet van een duik.


Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén daarvan plaats ik hier.

dinsdag 16 mei 2017

kleine karekiet in 't riet

Het voordeel van zondagsfietser zijn, is dat je alle tijd hebt om rietpiepers te zoeken. Sterker nog, dat je ook nog gemakkelijk kan stoppen als je er eindelijk een ziet, zoals deze kleine karekiet. Anders hoor je wel de egocentrische roep (iets waar veel vogels last van hebben) krr-krr-kiet-kiet-kiet, maar zie je de vogel kleiner dan een mus niet echt goed. Op zijn elfendertigst langs de rietkragen trappen, het moet geen gewoonte worden, maar het heeft ook voordelen.

maandag 15 mei 2017

eikapsel

Wel vaker zie ik eikapsels op het strand. Van die zwarte, met verschillende maten en verbuigingen van de horens. Je kan herkennen van welke soort ze zijn.

De eikapsels van de hondshaai kom ik zelden tegen. Of ik kijk niet goed – de kleur is onopvallend. Of ze liggen er minder vaak. Deze zag ik ook liggen op 'n strand nat van de regen door de mooie vormen van 't stuk wier waar het aan vast gemaakt was met wat kenners draadvormige, zeer kronkelige horens noemen.

zondag 14 mei 2017

Auto verder niets

In de verte gaat een auto over het strand. Je ziet ze steeds meer. Dichterbij staan borden met daarop een verdrinkende persoon. Tussen twee van die borden mag je niet zwemmen. Dat is het wel zo'n beetje.

Als het stopt met regenen komen uit het strandpaviljoen Paal 29 wandelaars die richting Hondsboscche lopen. Een man gaat zwemmen; toch al nat van 60 km fietsen door de regen.

Als de zon dan ook nog gaat schijnen is de auto al voorbij Struin (vroeger Minkema) en Simon Gutker en niet meer te zien.

zaterdag 13 mei 2017

Bartelsluis (Dichtgegooide sluisjes)

Een conflict tussen bestuur en handel, daaruit is de naam Bartelsluis voortgekomen. De Westersluis verbond Westerveer- en de Enge Wormerringsloot met de Zaan.

In 1734 besluit de burgemeester van Wormer dat de stenen sluis die de houten voorganger uit 1638 gaat vervangen ondieper wordt. Beschuitvaarders uit Wormer zijn het er niet mee eens. De burgemeester, zal uit waterbouwkundig oogpunt gelijk hebben gehad, maar hij haalt zich de spot op de hals door een gevelsteen in de sluismuur te laten beitelen die zoveel eigenwaan uitstraalt dat van heinde en verre men er naar komt kijken (zie voor tekst en spotdichten als reactie erop dit artikel).

Bartel, de herbergier van het veerhuis, heeft baat bij al die bezoekers en al snel heet de sluis geen Wester, maar Bartelsluis volgens de wiki erover. Bartel en dus niet burgemeester Appel gaf de sluis zijn naam, constateert de Zaanwiki.

De Bartelsuis werd begin jaren zeventig in de vorige eeuw gedempt,” staat in een zeer uitgebreid artikel (pdf) over het sluiswezen van de Zaanstreek en papierfabriek Van Gelder, waarin de Bartelsluis een belangrijke rol speelt. Daarmee is het verhaal niet afgelopen. De ontmantelde sluis is nu een tuin geworden.

vrijdag 12 mei 2017

Ellebogen (Buizen 12)

Het ligt voor de hand om een tekst te schrijven over het er achter hebben. Ik houd het echter gortdroog. Het werk is bijna klaar. De gaten in de grond worden nog gedicht. Het gras wordt weer ingezaaid en we zien dan niet meer dat er onder de grond van de Transformatorweg ellebogen van polyethyleen thermoplastic (PEHD) liggen en nog zo wat. Zand erover.

donderdag 11 mei 2017

Vrije slag



“Hoi, ik kom een hekje plaatsen.” De man loopt meteen na deze mededeling met een constructie de trap op. De kleur verschilt van die van de trapleuning, maar het past precies.Duiken is voortaan onmogelijk.

Argwanend en met verbazing kijk ik hem aan. 'Waarom' vragen mijn ogen.

Hij ziet het ook. “U weet toch wel dat er ieder jaar blad in deze plas ... wat zeg ik … in dit ven, valt. Daardoor is hij steeds ondieper geworden en niet langer geschikt voor een duikplank.”

Ik hoor dat hij inconsequent 'hij' als voornaamwoord kiest. Het stemt me gerust. Nog niet is alles verloren. Er kan nog gebaggerd worden en met een slijptol is dat hekje dan een fluitje van een cent. Maar dan moeten we wel snel aan de slag.

“Ja prima,” zeg ik, “weet u zelf de weg naar de straat terug te vinden?”

woensdag 10 mei 2017

Combineren


Ieder zadel heeft zijn eigen bevestigingsconstructie naar de zadelpen. De pen die ik had piepte en was gebroken volgens een fietsenmaker in Goor. Dus bestelde ik een nieuwe. Pas bij het monteren, merkte ik dat hij niet paste. Gelukkig gooi ik weinig weg. Het was het één met het ander combineren en nu zit ik weer als een vorst (zouden die er ook dozen, lades en kasten met onderdelen op na houden).



Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén daarvan plaats ik hier.

dinsdag 9 mei 2017

Doorwaadbaar

Het fietspad loopt door een traag stromend riviertje. En waarom ook niet. Engese wandelpaden kennen hun fords. In westerns rennen paarden door rivieren. In Afrika gaat de grote gnoe trek door van krokodillen vergeven water. Dat laatste hoeft voor mij niet. Ik ben Freek Vonk immers niet, maar de Boven Regge bij Goor is goed te doen.

maandag 8 mei 2017

Mannen en Geen Stijl



Niemand zal het gemist hebben: er is een groep vrouwen die het zat is om mikpunt van zieke mannenfantasieën te zijn; die het zat is om in de hoek te worden gezet waar de klappen vallen; die genoeg heeft van de mannen-macho-pikorde die over hun ruggen uitgeleefd wordt.

In de jaren dat ik bij de marine 'diende', eerste helft van de jaren tachtig, werden vrouwen gezien als gat dat er was om genomen te worden (het liefst op haar kleren, zei een collega me eens met het oog op de reinheid van zijn kleding). Ik schreef een opstel over het seksisme binnen de marine, 'doppedozen' was de titel naar een gebruikt synoniem voor vrouwen. Het was voor mijn LoI-opleiding HAVO, die binnen de marine werd aangeboden. De dienstdoende OS&O-matroos (Dienst voor Ontwikkeling, Sport en Ontspanning waaronder die opleiding viel) vroeg me hoe ik het durfde dit te schrijven. Hij had blijkbaar geen notie van het begrip privacy en bekeek schaameloos wat ik mijn leraar stuurde en diens commentaar daarop. 

Toen ik daarna als hofmeester bij de officieren in de longroom werkte, bleken die geen haar verstandiger te denken dan de matrozen. Ik snapte dat niet. Het leger was er toch om de democratie te beschermen? Er zijn meer vrouwen dan mannen in Nederland. Vanwaar dan dat denigrerende? 

In die tijd las ik ook Het leger maakt een man van je van Marcel Bullinga. Ik herkende er veel in en legde het boek in de bibliotheek van marine kazerne Amsterdam.

Het wordt tijd dat er weer Bullinga's - en dat mogen ook best hetero mannen zijn - opstaan en zich afvragen waarom Geen Stijl zich zo kon gaan misdragen en het thema verbreden naar seksisme bij de gehele pers. Want het is natuurlijk evenmin een mannen als een vrouwen kwestie en Geen Stijl is geen geïsoleerd verschijnsel, maar een uitwas. Het is een kwestie die ons allen aangaat.


De foto's maakte ik op bevrijdingsdag bij de rechtbank van Zutphen en in de buurt van Vorden bij een knusse boerderij.

zondag 7 mei 2017

Vloedlijn

Dezelfde plek als gisteren, ter hoogte van paal 77. Alleen sta ik nu op het duin en kijk naar de kleine mensen beneden op het strand.

Je hebt mensen die wandelen langs de waterrand en die trekken zich weinig aan van 'n ondiepe zwin of mui. Ze rollen de broek wat hoger op en lopen door.

Je hebt ook mensen die wandelen om het water heen en houden de schoenen droog. Vaak zijn zij ook wat warmer ingepakt.

zaterdag 6 mei 2017

Over zee

Blik op Scheveningen uit zee, zonder natte voeten. De Nederlandse kust loopt rond. Zo kan je niet alleen ver kijken - op de duinovergang van paal 77 zag ik duidelijk zowel de 67km uit elkaar liggende kolencentrales op de Tweede Maasvlakte als de Hoogovens -, maar ook over het water foto's maken naar andere delen van de kust. Dan zie je dat een deel van de gebouwen onder de horizon verdween. Galileo Galilei had dus toch gelijk.

vrijdag 5 mei 2017

inside / outside (buizen 11)



Op de uiteinden van de waterbuizen zijn deksels gezet. Zo blijven ze schoon van binnen. Eén ligt er af. Als ik naar binnen gluur zie ik ver weg – aan het einde van de donkere buis – een kleine lichtpunt.

donderdag 4 mei 2017

Muzikale herdenking van dichter



Hemelse muziek in een kerk. Daar begon het mee. Het adagio uit de 1e solo sonate in g klein van J.S. Bach. Het was snel schakelen van de gewone wereld naar de wereld van noten die niet minder dan het mooie zoeken. Violiste Emma Roijackers begon nogal plotseling. Je moest er zonder inleiding meteen inkruipen. Dat lukte.

Bij de sonate voor viool en piano van Francis Poulenc was ik gelijk gevangen. Zou ik regisseur zijn, ik zou er een korte film bij maken. Het script bestaat misschien al. De sonate is een ode aan de Spaanse dichter Frederico Garcia Lorca, die in de Spaanse burgeroorlog door Franco's fascisten vermoord werd. “Door het regime,” zegt pianist Laurens de Man enigszins beschroomd in zijn inleidende woorden in de Oosterkerk.

Boven het tweede deel het de partituur staat een dichtregel van Lorca: “La guitare fait pleurer les songes” (de gitaar doet dromen huilen). Toen violiste Ginette Neveu die Poulenc hij bij het componeren in gedachten had, bij een vliegtuigramp om het leven kwam, herschreef hij vooral het derde deel van sonate. Hij zou zelf nooit tevreden zijn over zijn ode.

De muziek hield plots op door een mobieltje dat op luidspreker stond op de eerste rij in het publiek. In verhouding tot de vorige twee alinea's is dat natuurlijk verwaarloosbaar leed. En ik voel de viool nog strijken. Ik zie nog de blikken van samenspel bij eerste noten en samenvallende dynamiek. En reed opgewekt naar huis.




Concert in het kader van Jong Talent uitvoeringen in de Oosterkerk. Zie voor agenda.

Terug

De miljoenpoten in het duin en de wijngaardslakken langs het pad zijn terug. “Je pest hem,” zegt een mevrouw als ik er een op een paaltje zet. “Ik gebruik hem alleen als fotomodel, antwoordde ik haar. Immers ik deed de slak geen pijn, maakte hem niet kapot en zette hem weer keurig terug. De vrouw was niet overtuigd.

De morieljes van afgelopen vrijdag en het bilzenkruid van een paar lentes geleden zie ik niet meer.

Vandaag ging ik met de bus en trein terug naar huis. Bij de bushalte krijgen twee vrouwen ruzie over wie het eerst met haar kinderwagentje naar binnen mag. Zo is dezelfde tocht toch steeds anders.

Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén daarvan plaats ik hier.

dinsdag 2 mei 2017

Wie was Lilith?



Lilith was een vrouwelijke stormdemon, die in verband gebracht werd met de wind en waarvan werd gedacht dat ze drager was van ziekte en dood (bijvoorbeeld kraamvrouwenkoorts). Maar ze was ook de vrouw van Adam waaraan ze zich niet wilde onderwerpen en eiste (ook in seksueel opzicht) gelijke rechten. Zij wilde letterlijk niet de onderliggende partij zijn.

Dit gaf aanleiding tot voortdurende onenigheid bij het paar, tot Lilith er zo genoeg van had dat zij haar magische krachten gebruikte (zij kende de geheime naam van God en riep Hem aan) om te ontkomen. Adam drong er bij God echter op aan Lilith terug te laten komen, maar zij weigerde. Lilith hield voet bij stuk en keerde niet terug naar Adam. Toen kwam Eva.

De persoon van Lilith dook rond 3000 v.Chr. voor het eerst op in een klasse van wind- en stormdemonen, zoals Lilitu in de Babylonische mythologie. Lilith verschijnt als een nachtelijke demon in de joodse overleveringen. Lilith wordt meestal als een gevleugeld wezen voorgesteld en wordt vaak aangehaald in "magische" teksten.

Aan elkaar geplakte fragmenten uit de wiki over Lilith.

maandag 1 mei 2017

1 mei, dag van de arbeid

Bij 1 mei horen de lelietjes-van-dalen, maar ook de achturige werkdag en trots op wat bereikt is om de positie van arbeiders te verbeteren. Bij het eerste congres van de Tweede Internationale in 1889 werd besloten om op 1 mei 1890 een internationale strijddag voor de achturige werkdag te organiseren. Een jaar later werd besloten er een jaarlijkse traditie van te maken. Het is een feest en herdenkingsdag geworden, maar ook een dag om verder te kijken naar welke strijdpunten er voor de 'arbeidersklasse' nog zijn.

Mij viel vandaag een solidariteitsactie van Bureau Buitenland en een aantal andere redacties, zoals Argos en de Nieuws BV. Ze maakten een foto om solidariteit met hun Turkse collega's te betuigen. "Laat journalisten gewoon hun werk doen," twittert BB.

De FNV roept op om op 1 mei naar Amsterdam te komen om aan iedereen in Nederland te laten horen dat jij ook een Echte baan verdient.

Programma
13.00 uur verzamelen op Jonas Daniël Meijerplein, bij de Dokwerker
14.00 uur start mars voor Echte banen naar het Museumplein
15.00-19.00 uur manifestatie op het Museumplein met de Echte Banenparade, infomarkt, de Bewegingenfabriek, livemuziek, speakerscormer en nog veel meer.

zondag 30 april 2017

Morieljes

Ze hebben een bijna magische klank, deze voorjaarspaddenstoelen. Je kan ze bakken in de boter, beetje zout, beetje peper en misschien wat madeira of pietsie armanac om af te blussen.

De prijs van goud ligt hoger, maar met € 100 per kg is de paddenstoel zeker geen dagelijkse kost. Drie stonden er, waarvan een in de vorm die ik ken uit de paddenstoelenkraam. Vrij groot. Ik heb ze laten staan.

Dat ik ze zag tijdens het voorbijfietsen, vind ik misschien nog wel het leukst. Wandelaars zien meer, maar fietsers zijn niet blind voor details.

zaterdag 29 april 2017

Olifant passeert


Hij is weer weg de olifant uit het Westerpark. Toen hij er nog maar net stond, maakte ik een fotocollage. Gisteren reed ik bij het vertrek toevallig langs. Daarvoor had ik naar muziek van het LAMA trio met Joachim Badenhorst geluisterd, waaronder The elefant's journey. 

Hieronder een versie, helaas zonder de klarinet van Badenhorst. Overigens zie ik in die samenloop niks meer dan 'n toeval dat me opviel, maar verder zonder betekenis. 
 

vrijdag 28 april 2017

Buizen, pijpen en slangen (10)



Deze slang doet me aan de zomer denken en het schoonspuiten van de omgeving van een zwembad en de gladde tegeltjes bij de kleedhokjes. Ik ken ze alleen van zwembaden, dit soort slangen. Ooit kreeg ik een week brandweeropleiding en spoot brandjes uit en gebruikte daarbij slangen met dezelfde spuitmondmechaniek. Maar die slangen waren rood en een stuk dikker.

Wanneer is eigenlijk de eerste flexibele buis uitgevonden, want dat is een slang. Zuidelijker in Europa zijn grote constructies van steen uitgehouwen of opgebouwd om water te verplaatsen. Uit de film The Painted Veil (speelt in China net na revolutie van 1911) herinner ik me een bamboe constructie om niet vervuild water aan te voeren om een cholera uitbraak te voorkomen.

Maar een slang? Op de lagere school, bij vaderlandse geschiedenis, school zag ik een plaat van brandweermannen die in een 17ᵉ eeuwse stad water met emmertjes doorgaven naar een brand. De eerste brandslang werd destijds, in 1673, in Amsterdam gebruikt. Hij was bedacht door brandweerman Jan van der Heyden en zijn zoon Nicholaas.

Maar om het chauvinisme meteen weer te beteugelen: In 400 voor Christus werden al de darmen van een os gebruikt om water te verplaatsen. Tenminste dit wordt al zeker sinds 2001 naar aanleiding van inmiddels van internet verdwenen verhaal herhaald en herhaald. 'Waar' verteld de story niet.  

De Romeinse bouwmeester Apollodorus (vermoedelijk Apollodorus van Damascus (~65–~130), 'n belangrijk stedenbouwkundige en architect uit de Romeinse Keizertijd) beschrijft het gebruik van eenzelfde methode als in het 400 vC-verhaal, zo lees ik in Oosthoek's geïllustreerde encyclopaedie (1925-1934). Dan zitten we al een half millenium verder.

No one knows wanneer de brandblusser is uitgevonden is de conclusie van het meest uitgebreide onderzoek dat ik op het internet vind. Zo'n slang is inmiddels wel de gewoonste zaak van de wereld.

donderdag 27 april 2017

Landelijke rust in stedelijke gebied

Kijk ik nu naar de kleren van de naakte keizer? Nee ik zie omgeploegd landschap en rijen op het veld en breiwerk en vermicelli. Ook zie ik dat lijnen in de publieke ruimte worden weggevaagd door de spiegeling van lucht en het restaurant voor kleine hapjes. Een auto geeft rode kleur aan herhaald zwartwit. Maar ook het ritme van de lijnen heeft betekenis, evenals weerschijn van elders en het vervagen door de zon.

Pas als ik zelf heb gekeken, kijk ik wat kunstenaar zegt over zijn werk. “Bob ziet de helderheid en eenvoud van zijn werk als een rustpunt in de beeldenbrij op straat en in de media,” lees ik. Die rust zag ik ook, maar ook dat de wereld niet buiten te sluiten is. Glas is doorzichtig maar reflecteerd daarnaast de omgeving, daar heeft Kunst achter de Ramen mee te maken.


Iteration drawings van Bob Waardenburg in de Kunsttrajectetalages in de Zeeheldenbuurt expositie tot 12 juni. Rondleiding door de kunstenaar op zondag 21 mei, half vier. Verzamelen bij de kunsttafel, Zoutkeetsplein. Adressen van de etalages: Dirk Hartoghstraat 41 en 45, Heemskerckstraat 42 en 46 Roggeveenstraat 109 en 165.

www.bobwaardenburg.com
www.kunsttrajectamsterdam.nl/zeeheldenbuurt.php

woensdag 26 april 2017

Strandvoet




Een stoet gaat over het hoofdpad de duinen in; kop aan staart als de wagons van een goederentrein. Vier zijn er achtergebleven en gaan in draf om het weer aan te sluiten. Dat gevoel ken ik; alsof ik een wagon ben die de rest net bij kan benen. Als ik een foto van de rij konikpaarden wil maken is net de accu van mijn camera leeg.


Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén daarvan plaats ik hier.

dinsdag 25 april 2017

Brediusbloesem

Als ik er op maandag 24 april inspring, zwemt een paar banen verderop een man een krachtige schoolslag. Als ik me omkeer zie ik hem op de kant naar de kleedhokjes lopen. Ik heb het bad voor mezelf. Een badmeester waakt of ik niet verdrink.

Als ik bij de startblokken omkeer zie ik flink aantal bomen volop in de bloesem. In de bosjes wordt gezongen door vogels. Voor ik vertrek maak ik een foto, want wie heeft dat nu? Een 33 meter bad helemaal alleen met zangvogels, konijntjes en eksters op het veld en een bloemenweelde ernaast. Ik dus, voor een halfuurtje.


P.S. En de pin deed het. De kosten € 85,75 voor een heel seizoen. Of een paar euro voor een kaartje.

maandag 24 april 2017

Boerenzwaluw

Het is al weer een week geleden dat ik de eerste zag vliegen. Het was bij Den Ilp in het Twiske. Mijn oudste zoon fietste naast me en ik zei: “Ze zijn er weer!” Of hij mijn enthousiasme vatte, weet ik niet, maar voor de zekerheid voegde ik wel toe “de zwaluwen”.

Afgelopen vrijdag stopte ik voor een foto van een schuurtje, waar ik ieder jaar een of meerdere keren langs fiets en dat langzaam verdwijnt. Daar ging een boerenzwaluw onder een bruggetje door waarop ik stond en landde op een hek naast een pomp.

Na enige technische problemen (accu leeg, automatisch scherpstellen een crime) lukte het. Hij stond op de foto, die gemaakt werd omdat het me verblijdt ze te zien scheren over sloten en velden. Over een week zijn de gierzwaluwen er weer (waarvan het geluid zo vaak in films zit).

zondag 23 april 2017

Niet leeg, maar vol

Head (1984) van Tom Otterness (1952) bij Beelden aan Zee, Scheveningen.
Vanmiddag keek ik naar Luik-Bastenaken-Luik. In de laatste klim schoot Alejandro Valverde vooruit en won. In het interview na afloop schoot hij vol. Hij vertelde dat de overwinningspremie van € 20.000 voor de familie van de overleden renner Michele Scarponi bestemd was. Een mooi gebaar.

Valverde is de top in een keizware sport - waar herstel na veel uitputting komt (het woordenboek van de wielersport heeft er tal van uitdrukkingen voor) - en heeft een jaarloon van een gemiddelde eredivisie voetballer: € 355,191. Dus het gaat om een substantieel bedrag.

Zo kom je niet leeg boven, maar vol.

zaterdag 22 april 2017

Hennafeest



De hindernisbaan vol toeristen uit Oost-Azië, Noord-Amerika en Europa had ik bijna achter me gelaten. Dan staat daar in de berm een drietal in mooie wikkeljurken met een Noord-Afrikaans feestelijk karakter.

“Een trouwreportage,” vraag ik de fotograaf.
“Nee het hennafeest,” antwoord hij. Kijkt even en voegt dan toe: “Een soort vrijgezellen feest.”

Ik slik in dat ik daarvoor meestal toch liederlijker geklede mensen voorbij zie komen. Mensen die dronken lallend met een opblaasvrouw of gekleurde pruiken langs de grachten gaan, vaak komen ze uit de provincie of Engeland.

Zo deed Kinderdijk me twee keer aan het toeristische Amsterdam denken.

vrijdag 21 april 2017

Tiendweg




Er liggen twee sporen asfalt met daartussen een strook gras. Het is het oude karrespoor, maar dan net wat eigentijdser.

Aan de kant eenvoudige bruggen naar de langwerpige weilanden: de een kort geleden opgeknapt, de ander van jaren her.

Het is zo'n pad wat doet denken aan het Zuid-Holland van mijn vroege jeugd. Alleen ligt dit zo afgelegen dat er zelfs geen boerderijen zijn. De (Lange) Tiendweg heeft op het eerste gezicht weinig spectaculairs en is juist daarom zo mooi.

donderdag 20 april 2017

Brediusbad bijna weer open

Waterpret in kinderbad, 9 mei 2016


Lekker, volgende week maandag gaat mijn buitenbad weer open. Ik ben benieuwd of je dit jaar wel kan betalen met een pinpas. Vorig jaar had men daar twee maanden voor nodig. Een seizoenabonnement kostte vorig jaar € 85,75 (de prijs voor 2017 kan ik niet vinden). Dat is een bedrag dat ik vrijwel nooit contant meedraag. Maar goed een gewaarschuwd mens telt voor tien.

Het blijft een fantastisch bad. Waar je heerlijk kan zwemmen. Voor de liefhebbers zelfs twee keer in de ochtend (di. & do. 07-10 uur) in je blootje. Ik weet nu al dat ik het helemaal niet fijn zal vinden als het bad op 3 september sluit (al houdt men de mogelijkheid open dat het dan bij mooi weer nog effies langer open zal zijn).

woensdag 19 april 2017

Verbazing

Nee ik hoef me niet te verbazen over een ooievaar in het Westerpark. In het Vondepark nestelen ze al jarenlang.

Nee ik hoef me niet te verbazen over een zonnende schildpad. Ik had me wel afgevraagd of het al warm genoeg was en of hij er zou liggen.

Ook hoef ik me niet te verbazen over de toeristen op de fiets die vragen of ze verder kunnen. Nee het loopt dood, ze moeten 2 km terug.

Zelf haal ik de klissen van mijn trui; opgelopen toen ik kromhals fotografeerde. Wel benieuwd of ze volgend jaar naast mijn bankje staan.