vrijdag 26 mei 2017

Fundering (Buizen en slangen 14)

“De stalen buispaal is de meest toegepaste paal bij beperkte werkruimte welke gebruikt wordt voor de meeste vormen van funderingsconstructies en funderingsherstel.”
"Ieder project een uitdaging," adverteert P. van 't Wout. Zo komen de buizen en slangen waarschijnlijk ook vanuit Waddinxveen in aan de Marnixstraat in Amsterdam terecht. Een uitdaging.

Mij werd onlangs gezegd dat ik zo handig ben. Velen zeggen: je ziet er zo gezond uit. Weer anderen denken dat ik produceer als een dolle. Het klopt allemaal niet.

Of ik weet niet wat of wie ik ben en hoe ik presteer. Zelfkennis lijkt me een minimale fundering. Ik ben bang dat ik die op dit basale niveau wel heb. Twijfel is vermoeiend en slecht voor de fundering.

donderdag 25 mei 2017

Steenkool

Het is een bijzondere stap dat een haven een deel van zijn ladingaanvoer afstoot. De kenners zullen het wel weten, maar in Koers naar deAmsterdamMetropolitan Port; strategisch plan havenbedrijf Amsterdam 2017 — 2021 staat (p 12) :
"Als havenbedrijf doen we ons best om de impact van de overslag van kolen zo schoon, duurzaam en veilig mogelijk te maken voor onze omgeving. We monitoren emissies van stof en geluid en stimuleren maatregelen bij klanten ter voorkoming hiervan. Onze haven heeft een van de meest schone en efficiente kolenterminals in Europa. Daarnaast kijken we naar de mogelijkheden om versneld alternatieve brandstoffen te produceren en over te slaan en investeren hierin. Met onze klanten kijken we actief naar de toekomst en de kansen voor transitie en diversificatie van lading. We bereiden ons de komende jaren voor op een scenario waarin de Amsterdamse haven in 2030 geen kolenoverslag meer verzorgt."
Vanzelfsprekend zit er een commerciële overweging achter. Het havenbedrijf voorziet dat steenkool in belang af zal gaan nemen voor de energie opwekking. Van de aanvoer is 77 procent voor Duitse centrales en onze oosterbuur heeft voor een energiewende naar duurzame energie gekozen. Het Havenbedrijf voorziet ook voor Nederland "een overgang naar hernieuwbare elektriciteitsproductie door windenergie en de bijstook van biomassa in centrales."

Schepen als de Yeoman Bridge vervoeren niet alleen kolen, maar bijvoorbeeld ook steensoorten als graniet. Juist op het gebied van mineralen voorziet haven de grootste groei. Maar ook de vraag naar bouwmaterialen in het algemeen en recycling stijgt. "Ook verwachten we een stijging in de overslag van breakbulk, stukgoed en containers. De oplevering van de nieuwe zeesluis in 2019 zal hierop een positieve invloed hebben."

woensdag 24 mei 2017

Zeewater


Onderweg gaat het over zinvol werk. Niet werken, omdat het moet maar het wat oplevert voor mens en maatschappij. Over een lang links dal. Voor mij startte dat wat eerder dan voor mijn fietsgenoot.

Het ging over Tom Dumoulin en zijn knallen. Over uitzichten in de Giro. De daslook bij Duin en Kruidberg. Tuinieren. De temperatuur van het zeewater. Beide een duik Het ging niet over Ajax. Het eindigde met een lekker ijsje.


Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén daarvan plaats ik hier.

dinsdag 23 mei 2017

Vrolijk en kritisch



De sfeer is bekend. Creatief, kritisch, jaren tachtig. Beetje vreemd. Beetje anders ook. Het is een soort reünie in een groot dorp (45.000 inwoners). Het draait om cultureel centrum Artishock dat 50 jaar bestaat. En het draait eveneens om een Nederlandstalige band die er 34 jaar geleden werd opgericht: Werkgroep Eigen Werk.

Ze begonnen met muziek met theater in eigen kring en al snel ook op Soester buitenfeesten en demonstraties in het land. Woensdrecht en Soesterberg worden genoemd. Lekker die kritische teksten. Leuk die filmpjes van hoe het was. Zelfs Druk maar op de [atoom] knop, wordt vrolijk gebracht. Even prettig terug naar toen.


Op Facebook meer.

maandag 22 mei 2017

Steriel cynisme



Dit is zo steriel. Zo was het niet. Er werd geleefd, gewerkt en gestorven. Loopgraafvoeten waren er al in Velsen, voordat die ondiepere sleuven met tienduizenden kilometers tegelijk en een paar decennia later, gegraven werden. De mensen zijn weggegumd. En als die haven er eindelijk is, gaat die naar vis stinken. 

Het zijn dit soort schone beelden die maken dat politicologen zich vergissen en denken dat er een eind aan de geschiedenis mogelijk is. Het leven in luxe was er toen niet en is nog steeds voor lang niet iedereen.

Plaat stond in Amsterdam achter raam. Datering 1879. Nieuwere versie met woningbouw.

zondag 21 mei 2017

Fietsroutes en groene pijlen



Hier komen drie soorten fietsroutes bij elkaar. De bruine knooppunten duiken in Twente op en zijn zeker in het begin verwarrend als je de landelijk gebruikte groene routes - het volgende bordje - volgt. Daaronder twee lange afstandsfietspaden, de zogenaamde LF-routes.

Die laatste volg ik graag, ze leiden langs de mooiste routes en zijn vaak honderden kilometers lang. Een rondje LF2 naar Alphen aan de Rijn, LF4 naar Waalsdorpervlakte, LF1 naar Zandvoort en dan weer naar huis, hoort tot mijn favorieten.

De LF4 staat ook op dit bordje. Het is bijna aan het eindpunt bij Den Braam tegen de Duitse grens. (Bij het nemen van de foto volg ik de LF15 naar Zwolle.)

Ik was van plan een stukje te schrijven over het wegplakken van de pijlen. Kennelijk door een boer die geen fietsers van buiten over zijn erf wilde hebben. Toen pas viel me op dat onder de drie groene bordjes één groene pijl naar rechts stond. Ook fietsbordjes volgen is nog een hele kunst. In plaats van mopperblog is het een kijk-beter-uit-je-doppenblog geworden.

zaterdag 20 mei 2017

Grutto, grutto



https://www.sovon.nl/nl/content/helpmee/sponsor-de-grutto
Hij zit op een paaltje. Hij wandelt door het gras of jaagt indringers weg. Hij roept zijn eigen naam met verve: grutto, grutto. Het is een prachtvogel. We hebben hem zelfs tot nationale trots gekozen. De Engelsen de roodborst, wij de 'koning van de weide'.

Net boven Amsterdam zitten flinke populaties in het Zaanse en in Waterland. Maar ook daar moet hij het hebben van goed weide- en waterstandbeheer. Tegen de commerciële landbouw kan de grutto niet op.

In 1975 waren er nog 120.000 Nederlandse broedparen. In 2002 nog 46.000. De daling gaat nog steeds door. Vorig jaar werden 4.000 jongen geteld, terwijl er 11.000 nodig zijn om de stand op peil te houden.

De nationale vogel moet wijken voor hooi en kuilvoer en nog meer melk.

Het kan ook anders. Een ondernemer kocht 16 hectare uit handen van een boer zonder oog voor de vogel. Nu zorgt Staatsbosbeheer dertig jaar voor die grond. Of de afzwaaiende Friso de Zeeuw; hij krijgt niet alleen een feestje in het Cobra Museum bij zijn pensionering, maar ook een check ter waarde van € 5.000 die naar waterpompen gaat om het leefgebied van de grutto in Waterland te waarborgen.

Het goede nieuws: boven weides die wel met oog voor de vogel worden beheerd, hoor je het blij makende grutto grutto.

vrijdag 19 mei 2017

Rioleringswerkzaamheden (Buizen 13)

Regenwater moet afgevoerd worden. Je weet het nooit met het huidige klimaat. Het kan kurkdroog zijn of kletsnat. Water kan opeens met bakken uit de lucht vallen. Deze regenwaterafvoerwerkzaamheden vonden plaats bij Station Sloterdijk.

donderdag 18 mei 2017

woensdag 17 mei 2017

Marktwerking en de stranddag

In de stoel van de tandarts sper ik mijn mond zo ver mogelijk open. Mijn voortanden vallen over die onder. Daar moet wat aan gedaan worden. Is dat echt zo? Wie zal het weten. Ik niet. Ik ben een leek. Maar de tandarts is een ondernemer. Die wordt niet rijk van het verwijderen van tandsteen, wat foto's en polijsten van “een verder keurig gebit.” Die wil wat meer verdienen.

Verder is het 't wel waard? Zou ik rijk zijn, ik zou die vraag niet
stellen. Mondheelkunde van de markt, de tandarts wordt ambtenaar met een vast salaris en doet wat echt nodig is. Dat zou mijn idee zijn.

Als ik op het strand ben vergeet ik tanden, kiezen en marktwerking en geniet van een duik.


Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén daarvan plaats ik hier.

dinsdag 16 mei 2017

kleine karekiet in 't riet

Het voordeel van zondagsfietser zijn, is dat je alle tijd hebt om rietpiepers te zoeken. Sterker nog, dat je ook nog gemakkelijk kan stoppen als je er eindelijk een ziet, zoals deze kleine karekiet. Anders hoor je wel de egocentrische roep (iets waar veel vogels last van hebben) krr-krr-kiet-kiet-kiet, maar zie je de vogel kleiner dan een mus niet echt goed. Op zijn elfendertigst langs de rietkragen trappen, het moet geen gewoonte worden, maar het heeft ook voordelen.

maandag 15 mei 2017

eikapsel

Wel vaker zie ik eikapsels op het strand. Van die zwarte, met verschillende maten en verbuigingen van de horens. Je kan herkennen van welke soort ze zijn.

De eikapsels van de hondshaai kom ik zelden tegen. Of ik kijk niet goed – de kleur is onopvallend. Of ze liggen er minder vaak. Deze zag ik ook liggen op 'n strand nat van de regen door de mooie vormen van 't stuk wier waar het aan vast gemaakt was met wat kenners draadvormige, zeer kronkelige horens noemen.

zondag 14 mei 2017

Auto verder niets

In de verte gaat een auto over het strand. Je ziet ze steeds meer. Dichterbij staan borden met daarop een verdrinkende persoon. Tussen twee van die borden mag je niet zwemmen. Dat is het wel zo'n beetje.

Als het stopt met regenen komen uit het strandpaviljoen Paal 29 wandelaars die richting Hondsboscche lopen. Een man gaat zwemmen; toch al nat van 60 km fietsen door de regen.

Als de zon dan ook nog gaat schijnen is de auto al voorbij Struin (vroeger Minkema) en Simon Gutker en niet meer te zien.

zaterdag 13 mei 2017

Bartelsluis (Dichtgegooide sluisjes)

Een conflict tussen bestuur en handel, daaruit is de naam Bartelsluis voortgekomen. De Westersluis verbond Westerveer- en de Enge Wormerringsloot met de Zaan.

In 1734 besluit de burgemeester van Wormer dat de stenen sluis die de houten voorganger uit 1638 gaat vervangen ondieper wordt. Beschuitvaarders uit Wormer zijn het er niet mee eens. De burgemeester, zal uit waterbouwkundig oogpunt gelijk hebben gehad, maar hij haalt zich de spot op de hals door een gevelsteen in de sluismuur te laten beitelen die zoveel eigenwaan uitstraalt dat van heinde en verre men er naar komt kijken (zie voor tekst en spotdichten als reactie erop dit artikel).

Bartel, de herbergier van het veerhuis, heeft baat bij al die bezoekers en al snel heet de sluis geen Wester, maar Bartelsluis volgens de wiki erover. Bartel en dus niet burgemeester Appel gaf de sluis zijn naam, constateert de Zaanwiki.

De Bartelsuis werd begin jaren zeventig in de vorige eeuw gedempt,” staat in een zeer uitgebreid artikel (pdf) over het sluiswezen van de Zaanstreek en papierfabriek Van Gelder, waarin de Bartelsluis een belangrijke rol speelt. Daarmee is het verhaal niet afgelopen. De ontmantelde sluis is nu een tuin geworden.

vrijdag 12 mei 2017

Ellebogen (Buizen 12)

Het ligt voor de hand om een tekst te schrijven over het er achter hebben. Ik houd het echter gortdroog. Het werk is bijna klaar. De gaten in de grond worden nog gedicht. Het gras wordt weer ingezaaid en we zien dan niet meer dat er onder de grond van de Transformatorweg ellebogen van polyethyleen thermoplastic (PEHD) liggen en nog zo wat. Zand erover.

donderdag 11 mei 2017

Vrije slag



“Hoi, ik kom een hekje plaatsen.” De man loopt meteen na deze mededeling met een constructie de trap op. De kleur verschilt van die van de trapleuning, maar het past precies.Duiken is voortaan onmogelijk.

Argwanend en met verbazing kijk ik hem aan. 'Waarom' vragen mijn ogen.

Hij ziet het ook. “U weet toch wel dat er ieder jaar blad in deze plas ... wat zeg ik … in dit ven, valt. Daardoor is hij steeds ondieper geworden en niet langer geschikt voor een duikplank.”

Ik hoor dat hij inconsequent 'hij' als voornaamwoord kiest. Het stemt me gerust. Nog niet is alles verloren. Er kan nog gebaggerd worden en met een slijptol is dat hekje dan een fluitje van een cent. Maar dan moeten we wel snel aan de slag.

“Ja prima,” zeg ik, “weet u zelf de weg naar de straat terug te vinden?”

woensdag 10 mei 2017

Combineren


Ieder zadel heeft zijn eigen bevestigingsconstructie naar de zadelpen. De pen die ik had piepte en was gebroken volgens een fietsenmaker in Goor. Dus bestelde ik een nieuwe. Pas bij het monteren, merkte ik dat hij niet paste. Gelukkig gooi ik weinig weg. Het was het één met het ander combineren en nu zit ik weer als een vorst (zouden die er ook dozen, lades en kasten met onderdelen op na houden).



Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén daarvan plaats ik hier.

dinsdag 9 mei 2017

Doorwaadbaar

Het fietspad loopt door een traag stromend riviertje. En waarom ook niet. Engese wandelpaden kennen hun fords. In westerns rennen paarden door rivieren. In Afrika gaat de grote gnoe trek door van krokodillen vergeven water. Dat laatste hoeft voor mij niet. Ik ben Freek Vonk immers niet, maar de Boven Regge bij Goor is goed te doen.

maandag 8 mei 2017

Mannen en Geen Stijl



Niemand zal het gemist hebben: er is een groep vrouwen die het zat is om mikpunt van zieke mannenfantasieën te zijn; die het zat is om in de hoek te worden gezet waar de klappen vallen; die genoeg heeft van de mannen-macho-pikorde die over hun ruggen uitgeleefd wordt.

In de jaren dat ik bij de marine 'diende', eerste helft van de jaren tachtig, werden vrouwen gezien als gat dat er was om genomen te worden (het liefst op haar kleren, zei een collega me eens met het oog op de reinheid van zijn kleding). Ik schreef een opstel over het seksisme binnen de marine, 'doppedozen' was de titel naar een gebruikt synoniem voor vrouwen. Het was voor mijn LoI-opleiding HAVO, die binnen de marine werd aangeboden. De dienstdoende OS&O-matroos (Dienst voor Ontwikkeling, Sport en Ontspanning waaronder die opleiding viel) vroeg me hoe ik het durfde dit te schrijven. Hij had blijkbaar geen notie van het begrip privacy en bekeek schaameloos wat ik mijn leraar stuurde en diens commentaar daarop. 

Toen ik daarna als hofmeester bij de officieren in de longroom werkte, bleken die geen haar verstandiger te denken dan de matrozen. Ik snapte dat niet. Het leger was er toch om de democratie te beschermen? Er zijn meer vrouwen dan mannen in Nederland. Vanwaar dan dat denigrerende? 

In die tijd las ik ook Het leger maakt een man van je van Marcel Bullinga. Ik herkende er veel in en legde het boek in de bibliotheek van marine kazerne Amsterdam.

Het wordt tijd dat er weer Bullinga's - en dat mogen ook best hetero mannen zijn - opstaan en zich afvragen waarom Geen Stijl zich zo kon gaan misdragen en het thema verbreden naar seksisme bij de gehele pers. Want het is natuurlijk evenmin een mannen als een vrouwen kwestie en Geen Stijl is geen geïsoleerd verschijnsel, maar een uitwas. Het is een kwestie die ons allen aangaat.


De foto's maakte ik op bevrijdingsdag bij de rechtbank van Zutphen en in de buurt van Vorden bij een knusse boerderij.

zondag 7 mei 2017

Vloedlijn

Dezelfde plek als gisteren, ter hoogte van paal 77. Alleen sta ik nu op het duin en kijk naar de kleine mensen beneden op het strand.

Je hebt mensen die wandelen langs de waterrand en die trekken zich weinig aan van 'n ondiepe zwin of mui. Ze rollen de broek wat hoger op en lopen door.

Je hebt ook mensen die wandelen om het water heen en houden de schoenen droog. Vaak zijn zij ook wat warmer ingepakt.

zaterdag 6 mei 2017

Over zee

Blik op Scheveningen uit zee, zonder natte voeten. De Nederlandse kust loopt rond. Zo kan je niet alleen ver kijken - op de duinovergang van paal 77 zag ik duidelijk zowel de 67km uit elkaar liggende kolencentrales op de Tweede Maasvlakte als de Hoogovens -, maar ook over het water foto's maken naar andere delen van de kust. Dan zie je dat een deel van de gebouwen onder de horizon verdween. Galileo Galilei had dus toch gelijk.

vrijdag 5 mei 2017

inside / outside (buizen 11)



Op de uiteinden van de waterbuizen zijn deksels gezet. Zo blijven ze schoon van binnen. Eén ligt er af. Als ik naar binnen gluur zie ik ver weg – aan het einde van de donkere buis – een kleine lichtpunt.

donderdag 4 mei 2017

Muzikale herdenking van dichter



Hemelse muziek in een kerk. Daar begon het mee. Het adagio uit de 1e solo sonate in g klein van J.S. Bach. Het was snel schakelen van de gewone wereld naar de wereld van noten die niet minder dan het mooie zoeken. Violiste Emma Roijackers begon nogal plotseling. Je moest er zonder inleiding meteen inkruipen. Dat lukte.

Bij de sonate voor viool en piano van Francis Poulenc was ik gelijk gevangen. Zou ik regisseur zijn, ik zou er een korte film bij maken. Het script bestaat misschien al. De sonate is een ode aan de Spaanse dichter Frederico Garcia Lorca, die in de Spaanse burgeroorlog door Franco's fascisten vermoord werd. “Door het regime,” zegt pianist Laurens de Man enigszins beschroomd in zijn inleidende woorden in de Oosterkerk.

Boven het tweede deel het de partituur staat een dichtregel van Lorca: “La guitare fait pleurer les songes” (de gitaar doet dromen huilen). Toen violiste Ginette Neveu die Poulenc hij bij het componeren in gedachten had, bij een vliegtuigramp om het leven kwam, herschreef hij vooral het derde deel van sonate. Hij zou zelf nooit tevreden zijn over zijn ode.

De muziek hield plots op door een mobieltje dat op luidspreker stond op de eerste rij in het publiek. In verhouding tot de vorige twee alinea's is dat natuurlijk verwaarloosbaar leed. En ik voel de viool nog strijken. Ik zie nog de blikken van samenspel bij eerste noten en samenvallende dynamiek. En reed opgewekt naar huis.




Concert in het kader van Jong Talent uitvoeringen in de Oosterkerk. Zie voor agenda.

Terug

De miljoenpoten in het duin en de wijngaardslakken langs het pad zijn terug. “Je pest hem,” zegt een mevrouw als ik er een op een paaltje zet. “Ik gebruik hem alleen als fotomodel, antwoordde ik haar. Immers ik deed de slak geen pijn, maakte hem niet kapot en zette hem weer keurig terug. De vrouw was niet overtuigd.

De morieljes van afgelopen vrijdag en het bilzenkruid van een paar lentes geleden zie ik niet meer.

Vandaag ging ik met de bus en trein terug naar huis. Bij de bushalte krijgen twee vrouwen ruzie over wie het eerst met haar kinderwagentje naar binnen mag. Zo is dezelfde tocht toch steeds anders.

Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén daarvan plaats ik hier.

dinsdag 2 mei 2017

Wie was Lilith?



Lilith was een vrouwelijke stormdemon, die in verband gebracht werd met de wind en waarvan werd gedacht dat ze drager was van ziekte en dood (bijvoorbeeld kraamvrouwenkoorts). Maar ze was ook de vrouw van Adam waaraan ze zich niet wilde onderwerpen en eiste (ook in seksueel opzicht) gelijke rechten. Zij wilde letterlijk niet de onderliggende partij zijn.

Dit gaf aanleiding tot voortdurende onenigheid bij het paar, tot Lilith er zo genoeg van had dat zij haar magische krachten gebruikte (zij kende de geheime naam van God en riep Hem aan) om te ontkomen. Adam drong er bij God echter op aan Lilith terug te laten komen, maar zij weigerde. Lilith hield voet bij stuk en keerde niet terug naar Adam. Toen kwam Eva.

De persoon van Lilith dook rond 3000 v.Chr. voor het eerst op in een klasse van wind- en stormdemonen, zoals Lilitu in de Babylonische mythologie. Lilith verschijnt als een nachtelijke demon in de joodse overleveringen. Lilith wordt meestal als een gevleugeld wezen voorgesteld en wordt vaak aangehaald in "magische" teksten.

Aan elkaar geplakte fragmenten uit de wiki over Lilith.

maandag 1 mei 2017

1 mei, dag van de arbeid

Bij 1 mei horen de lelietjes-van-dalen, maar ook de achturige werkdag en trots op wat bereikt is om de positie van arbeiders te verbeteren. Bij het eerste congres van de Tweede Internationale in 1889 werd besloten om op 1 mei 1890 een internationale strijddag voor de achturige werkdag te organiseren. Een jaar later werd besloten er een jaarlijkse traditie van te maken. Het is een feest en herdenkingsdag geworden, maar ook een dag om verder te kijken naar welke strijdpunten er voor de 'arbeidersklasse' nog zijn.

Mij viel vandaag een solidariteitsactie van Bureau Buitenland en een aantal andere redacties, zoals Argos en de Nieuws BV. Ze maakten een foto om solidariteit met hun Turkse collega's te betuigen. "Laat journalisten gewoon hun werk doen," twittert BB.

De FNV roept op om op 1 mei naar Amsterdam te komen om aan iedereen in Nederland te laten horen dat jij ook een Echte baan verdient.

Programma
13.00 uur verzamelen op Jonas Daniël Meijerplein, bij de Dokwerker
14.00 uur start mars voor Echte banen naar het Museumplein
15.00-19.00 uur manifestatie op het Museumplein met de Echte Banenparade, infomarkt, de Bewegingenfabriek, livemuziek, speakerscormer en nog veel meer.