KPN onder de grond (buizen 24)

 

Het begon om verschillende redenen, dit buizen, pijpen en slangen verzamelen, maar dat er vanalles onder de grond verdwijnt was er wel een van. Hiernaast wordt een nieuwe wijk aangelegd. Zo'n wijk voor de bovenmodale (het gaat hier om inkomen en soms ook houding) mens.

Waarschijnlijk komen er veel thuiswerkers, cultuurliefhebbers en globetrotters. Dat zijn allemaal mensen met behoefte aan veel bandbreedte voor communicatie via Skype met vrienden overzee of de beheerder van het winterhuis op Bali; het binnenhalen van de laatste Jim Jarmush of het volgen van de opera in het Scala te Milaan; om te vergaderen, te zoeken, mailen of TV-gemist te kijken; of het signaal van de bewakingscamera's door te geven.

Het is een gemiste kans dat de overheid deze service aan de burger van nu niet is gaan beheren. Dat was waarschijnlijk efficiënter, goedkoper, service gerichter geweest en zou beter zijn uitgerold.

De Stoel

Stukje bij beetje wordt De Stoel aan het IJ neergezet. Stukje bij beetje zal een wijk nog verder zijn karakter verliezen. Het oude kan niet bewaard worden: de wereld veranderd immers. Maar de oude bewoners moeten niet opzij gezet worden of met loze beloften het bos ingejaagd worden. De bouw blijf ik volgen.

Plek voor iedereen in de Houthavens

Rafelrandje

Houthaven

Bouwen op historische grond, zo probeert de gemeente de Houthavens te verkopen aan mensen die er willen wonen en werken.

Die historie is niet zo heel oud. Het zoute IJ had er 150 jaar geleden nog vrij en woest spel. In de jaren zeventig van de 19e eeuw veranderde dat.

De gemeenteraad besloot een nieuwe Houthaven aan te leggen. Het Noordzeeknaal lag er en het westen van Amsterdam werd economisch aantrekkelijk.

Vakantie = gestapelde stoelen

Leren in rood, oranje en geel; daar is over nagedacht. En je stel je voor dat dit vergeten werd bij de bouw en inrichting van een Gymnasium. Zelfs als het om een noodgebouw gaat.