Al sinds maart dit jaar is men bezig mijn straat op te knappen. Iedere morgen om 07:00 komen ze: de man met het overzicht, de machinist van de grijper, en de mannen met kromme ruggen. Piep, piep, piep doet een achtuitrijdende zandwagen. Ik zal het nog missen als het over een paar weken, volgens planning, af is. Maar nu komen de mieren. Grote mieren.
Niet alleen is deze kleedkamer omgetoverd in een timmermanswerkplaats, de mannen-WC van het Marnixbad is ook al onbruikbaar. De jongens die komen schoolzwemmen vinden het prachtig. "We moeten bij de meisjes," gniffelen ze.
