Poppendammergouw

Het was al een tijd geleden dat ik er was. Vorig jaar met mijn zus, zonen, vriendin en mijn kinderen. Ergens in mei was het. Daarna niet meer.

Er is een tijd geweest dat ik er iedere zoveel weken langs kwam en een foto met mijn mobiel - een camera had ik toen nog niet - maakte van het ranke bruggetje. Het was in 2009 zie ik op een oude collage.

Eventjes zit ik in het land om bovenstaande foto te maken. Om me heen hoor ik het gruttó, gruttó en het vreemde geroep van de kievit. Het is net buiten Amsterdam, maar een andere wereld. Landelijke rust waar ik niet zonder kan.

Genot

Tja wat wil je? De dagen een beetje prettig doorkomen. Toevallig ging het daar op onze WC-kalender ook over vandaag. Genot als begin en doel van leven door het vermijden van onnodige verlangens. Epicurus kan me wat.

Voorlopig is er nog genoeg te verlangen. Wie dat niet ziet, kijkt niet goed rond. Leven met verlangens en inzet daarvoor geeft juist zin aan mijn bestaan en daardoor ook levensvreugd. Want dat dan weer wel; om het te doen met sjagrijn dat leidt tot niets.

roze droom

Ieder jaar kleuren de boompjes naast de speelvijver zuurstok roze. Ieder jaar weer is het mooi. Halverwege de middag werden de blaadjes met een lawaaiige bladblazer omhoog geblazen voor een feestelijke wolk. Op de terugtocht, zo tegen zessen, was het lekker chil onder de boompjes.

biljarten

Wie doet het nog. Martin en Martin speelden een partijtje. Beide geen sterren, maar wel gezellig. Goed dat er nog café's zijn waar dit kan.