Langs de rivieren

Voor vertrek zag de wereld grijs. Een Nederlandse schilder in Frankrijk beloofde ik wat kleur te zoeken onder al die grauwheid. Door een wegopbreking kwam ik langs een begraafplaats en maakte mijn eerste foto. Iets verderop was het gras gemaaid en was het duizendguldenkruid van acht dagen eerder verdwenen op één plantje na. Onderweg opvallend veel bordjes aan de kant van de weg zien staan met de tekst: “Hier niet maaien a.u.b.” Joods Begraafplaats Zeeburg Langs het pad zit een putter bovenin een distelplant. Hij blijft zitten als ik iets verderop stop, maar ik ben toch te laat met het pakken, aanzetten en richten van mijn cameraatje. De kleuren van het vogeltje blijven in mijn hoofd hangen. In Boskoop ga ik verkeerd de Meije rond, geen afslag, geen doorsteek (en de kleine die er is, mis ik). Het doet me wel goed zo'n polder die in de weg ligt van de veel te snelle samenleving. Kuifeend (lijkt me), vrouw met kinderen. Bovenal zijn het de lucht, de ruimte van het groene hart en het water van achtereenvolgens Amsterdam-Rijnkanaal, Lek, IJssel, Reeuwijkse, Nieuwkoopse en Langeraarse Plassen en ten slotte de Amstel, die lucht inblazen. Ergens zette ik een vieze vinger op mijn lens, daar leer je langs kijken. Slimmenwetering. Aziatische korfmossel. Blaasjeskruid. Brug over A2 bij Maarssenbroek. Lekdijk bij Jaarsveld.

---

aarde is plat

Wat is journalistiek eigenlijk? Ik lees steeds vaker over de journalistieke uitzendingen van Op1 of zelfs DWDD. Zelf heb ik de neiging die programma's als amusement te zien. Maar de volgende definitie geeft een zeer brede uitleg aan het begrip journalistiek, het is: "het door de journalist beroepsmatig verzamelen, verzenden, verspreiden en becommentariëren van actuele gegevens van algemeen belang die geschikt worden gemaakt voor publicatie in diverse media zoals kranten, tijdschriften, TV en radio." Verzamelen kan op heel vele manieren. Is het 't mensen aan je tafel uitnodigen en die al-dan-niet verleiden tot een nieuwswaardige quote? Of is verzamelen niet meer dan een abonnement op een persbureau? Wereldwijd nemen journalisten de berichten van DPA, AP, en Reuters stomweg over. Is geschikt maken, ook het leuk en luchtig maken? Moeten de Wie, Wat, Waar, Wanneer en Waarom vragen gesteld worden, een context benoemd en controleerbaar worden gebracht? Vooral dat waarom en de laatste twee voorwaarden slaan een luchtig opgediende hap regelmatig dood en zonder kijkers is er geen TV. *** Op die fiets door de nattigheid. Het BBC-programma Countryfile vertelde me dat de akkerbouw in het Verenigd Koninkrijk van het westen en zuiden naar noord en oost moet verkassen, vanwege klimatologische ontwikkelingen. Extremen zijn niet meer te ontkennen. Wordt het warmer? Wereldwijd gemiddeld wel, plaatselijk niet persé, wel droger, natter en winderiger. De vraag wie de aanpassingen en het klimaatbeleid gaat betalen is een goede. Controle op huizen- en huurprijzen, de trein goedkoper, gelijke verdeling van welvaart, progressieve belasting op kapitaal en inkomen, het zijn zomaar wat mogelijkheden. Los hiervan heerst bij het strand de rust van de regen. Laat mij maar trappen, de fiets loopt op boterhammen en als je er ergens niet mee kan komen dan is het te ver, zeker voor min-of-meer gezonde mensen in de leeftijd 16-65 jaar en soms nog veel ouder.  *** De aarde is plat. G5 moet worden gestopt. COVID-18 is bedacht door de CIA. De wereld zal rond koffietijd ontploffen. Je kan het zo gek niet bedenken of de gedachte bestaat en sommigen van die denkbeelden worden breed gedeeld en mensen laten zich zelfs aansporen tot heftige activiteiten. De journalistiek is er om e.e.a. recht te zetten. De kunst mag er best nog een complotterig, niet politiek correct schepje bovenop doen.

---

Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén of meer daarvan plaats ik hier. Steeds vaker schrijf ik mijn tekst (gedeeltelijk) al voor die tocht en voeg er achteraf nog wat zinnen en/of gedachten aan toe.

Van namen en verdwijnen

We hebben met zijn allen een paar afslagen gemist de afgelopen decennia. Als je niet te hard gaat, is stoppen niet zo moeilijk en kan je zelfs even omdraaien. Nederland is daar niet zo goed in. (Bij een familiebezoek las ik Bert Wagendorp, Wat moet er gebeuren voor we in Nederland ookgroen durven te gaan dromen?) Als fietser zie je meer als je het wel doet. Op mijn tocht naar Renkum – de eerste sinds maart – en aanpalende plaatsen kwam ik veel nieuws tegen: nieuwe huizen, uitdijende wijken, weg aanleg, ijzeren platen in het bos (waar ik de paalcamping niet meer zag) en zelfs op de berg van Herman van Veen was een grof klinkerweggetje glad getrokken met betonplaten. Weg sfeer. Ik zag ook een nieuwe woning met inventief bonenklimrek waar eerder niets was. Het land lag blijkbaar minder stil tijdens de coronacrisis dan ik wel eens dacht. In de lucht ooievaars en een boerenzeepaard. Aan de dijk bij Heteren een winkel met ijzerwaren en huishoudelijke artikelen verstild in de tijd. De vrouw die uit de achterkamer, maakte een praatje en verkocht me een blikje campinggas. Bij kamp Zeist staat zilverschoon langs de kant van de weg en het eerste ƒ 1000-kruid zag ik al vlak buiten Amsterdam aan het Amsterdam Rijnkanaal, waarop net een motorbeunschip voorbij kwam, de Selina,dat vroeger nog J.F, Kennedy heette.

---

Tijd voor Taart

De BBC zond vorige week onder de titel 'A very British revolution' een vijfdelige serie uit over Margaret Thatcher: "Ik ben de enige rebel in het Kabinet." Waarom geloven mensen dat toch? Het was een halve dag kijken naar oude TV-fragmenten interviews met betrokkenen, sommige als honden nog zo trouw aan de meesteres. Alles kwam voorbij, haar achtergrond en opkomst, de Brighton bom, haar extreme hardheid, de Falkland/Malvina's oorlog, kernwapens op Greenham Common, de miners, de Pol Tax en Gorbatsjov en haar verlies aan gevoel voor de werkelijkheid. Boeiend, soms zelfs grappig om naar te kijken, al gingen mijn nekharen regelmatig overeind staan. De Iron Lady die met veel passie en energie links in Engeland in de hoek dwong, anti-Europees tot op het bot, een belangrijke wegbereider was van het losgeslagen kapitalisme; ze was een fenomeen, maar wel van een kwalijk soort. Of het zonder haar anders was gegaan? Het is moeilijk te geloven, de invloed van één persoon op de geschiedenis. Toch denk ik het wel. Ze heeft geen nieuw idee ontwikkeld, maar de ideologie van de vrije markt wel de wind flink en zonder compassie in de zeilen geblazen. *** Vroeg de fiets op. Vroeg weer terug. Er zijn vandaag belangrijker zaken dan een tochtje naar het strand. In de namiddag moet ik naar school. Dat wil zeggen naar de school van mijn jongste zoon. Hij is geslaagd en krijgt coronaproef zijn diploma. Wij mogen het bekijken op een scherm. De andere zoon is dit jaar ook geslaagd. Als die ook wat heeft gekregen is het zeker tijd voor taart.  *** Muziek gemaakt op de breuklijn tussen Zuid-Europa, Noord-Afrika en de Balken. Waarom kende ik wel het verhaal van de muziek die vanuit Afrika in de Verenigde Staten belandde, via de plantages in de kerken terecht kwam en daarna in de straten van Mississippi en Chicago en hoorde pas veel later over de bewegingen van de muziek op dit oude continent. Het roept gelijk de vraag op wat er over is gebleven van de muziek geschiedenis van de volken in het nieuwe land, die werden uitgemoord, omdat ze bij het oude land daar hoorden. Maar dat is voor een andere keer. Ik hoop dat je geniet van deze muziek, net als ik. Er kwam dit jaar ook een nieuw album.

---

Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén of meer daarvan plaats ik hier. Steeds vaker schrijf ik mijn tekst (gedeeltelijk) al voor die tocht en voeg er achteraf nog wat zinnen en/of gedachten aan toe.