woensdag 5 april 2017

Vreemd



Hij tuurt over de zee en kijkt me aan. “De haaien en roggen sterven hier uit,” bromt hij.
“Is dat erg,” vraag ik, “heeft u er ooit wel eens één gezien?”
“Nee maar ze zijn wel mooi, dat weet ik, en ze gaan al veel langer mee dan de mensheid.”
“Ieder zijn tijd,” reageer ik.
Hij laat het er niet bij zitten. “Visserij, vervuiling, we doen maar wat,” met nadruk, “weet u dat MIJNHEER?”

Het is maar een verhaaltje. Wel zie ik de daslook nog net niet bloeien en mijn eerste lepelaar van dit jaar.

Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een korte tekst met een aantal foto's waar van die hierboven er een is.

Geen opmerkingen: