Duinpolderweg

Al jaren kom ik langs borden: Hier geen Duinpolderweg, of mooi met bloemblaadjes ingelegde mozaïeken, waarvan No Way het meest sprekende voorbeeld was. Het verzet is breed en creatief. Veel van de critici rijden zelf auto, maar zijn toch tegen.

Waar die weg precies gaat lopen en waarom hij er wel of niet zou moeten komen dat had ik nooit bekeken. Dat valt ook niet mee, want er is nog geen vastgesteld tracé en wel een waaier van gesuggereerde alternatieven.

De weg is er om dorpskernen te ontlasten als drukke verkeersaders en verkeer sneller naar de A4 te laten doorstromen. Klinkt perfect, maar de bewoners vrezen juist sterkeere verkeersstromen. De groei van het aantal auto's door én langs de dorpskernen wordt beschreven in de Duinpolderweg Informatiekrant.

In die krant ook aandacht voor aantasting van het landschap en de natuur en een pleidooi voor gratis/goedkoper openbaar vervoer. Dat is een stuk voordeliger dan vier banen asfalt.

Het Haarlems Dagblad van 3 november stelt dat de betrokken provincies en gemeenten het nog lang niet eens zijn over de vraag of die weg er moet komen en zo ja waar.

Omhoog kijken

Wat kan dit betekenen? Via het internet kwam ik er achter dat vier op de tien auto's te hard door de straat racen. Voor iedere auto die dat niet doet, krijgt de buurt 0,3 cent. Het geld wordt beurtelings besteed aan ouderen, kinderen, winkeliers en winkelend publiek.

Honderd keer niet door de straat scheuren, maar gewoon 30 km/u rijden levert dus 30 ct op. Het loont dus de moeite om tegen je buurman te zeggen: "Hé joh als je wat zachter rijdt dan kan er weer ... uhh ... ieder jaar één kopje koffie extra worden geschonken in De Bogt." 

Bewustwording moet wel betaalbaar blijven. De kosten kunnen oplopen tot 1500 euro per maand. (Het is de eerste maand € 2000 geworden. Dat betekent dat 66.000 auto's met 30 km of minder door de straat reden.)