Posts tonen met het label amsterdam. Alle posts tonen
Posts tonen met het label amsterdam. Alle posts tonen

dinsdag 16 september 2025

Sapperdeflap

Kort na middernacht was het geraas opgehouden. Dacht ik even, maar daarna hoorde ik ze minder frequent grommend binnendruppelen over de stad. Vanmorgen hoorde ik bewust de eerste alweer om kwart voor zes. De grote stroom kwam om zeven uur weer op gang. Tussen de landende vliegtuigen zit dan steeds een paar minuten.

Hoever woon ik eigenlijk van Schiphol? Het is precies tien kilometer naar de landingsbaan. Af-en-toe hoor je het geluid van een dino in de lucht; alsof een stegosaurus een triceratops wil wegjagen. Maar het is eigentijdser: het is resonantie van de kerosinemotor tijdens de landing. (De liefhebbers van dat kabaal zeggen - of liever spinnen - dat het geluid lijkt op walvissenzang.)

Herrie, herrie, herrie; het lijkt me niet gezond. Wanneer stopt het? Als de wind draait en krijgen dan anderen dit op hun bordje? Nee, er zit een einde aan. Economie verslaggever Herman Stil schrijft in het Parool over 141 onderhoudsdagen deze zomer. Het begon op 10 mei. Dat betekent nog een kleine twee weken en het zal wel uitlopen, zeg een maand, dan stopt de parade vliegtuigen boven de stad weer. En kan het gewone slapen weer beginnen.

zaterdag 19 oktober 2019

dinsdag 27 augustus 2019

In de buurt en in Portugal

Foto gemaakt: 27 augustus 2012. 

Foto gemaakt: 27 augustus 2012. 

Foto gemaakt: 27 augustus 2014.

Foto gemaakt: 27 augustus 2014. 

Foto gemaakt: 27 augustus 2014.




 Foto gemaakt: 27 augustus 2023
 
Wapato is een van de Indiaanse namen voor Breed pijlkruid. De knollen van de plant vormen al eeuwen een belangrijke aanvullende voedselbron voor de inheemse bevolking van Noord-Amerika. De 'Indianen' kozen zelfs de plek waar zij hun kampen in de herfst opsloegen zo uit, dat deze dichtbij rijke groeiplekken van Breed pijlkruid lagen. De archeoloog Terrence Spurgeon heeft er eind jaren negentig in het Katzie district in British Columbia uitgebreid onderzoek aan gedaan (Spurgeon 1996). Lastig bij dergelijk archeo-botanisch onderzoek is dat er van planten bijzonder weinig resten overblijven.

De oogst (van oktober tot november) vond plaats vanuit kano’s, waarbij de hele plant uit de modder werd getrokken, of met een speciale oogststok werd losgemaakt. Ook werden de knollen met de tenen door de vrouwen uit de modder losgewoeld, waarop ze kwamen bovendrijven. De knollen van Breed pijlkruid werden in de as of in een vuur geroosterd. Ze konden na deze behandeling ook maandenlang bewaard blijven en als wintervoorraad van koolhydraten fungeren. Daarbij vormden ze een welkome en belangrijke aanvulling op de rest van het dieet, dat voor een groot deel uit zalm bestond.

In de baai van San Francisco worden nog elk jaar veel wortelknollen van Breed pijlkruid geoogst, die door de Chinese gemeenschap in deze stad worden genuttigd. In China zelf wordt naast Pijlkruid ook veel Sagittaria cuneata gegeten.
 
Tekst (uit langer artikel gehaald, licht aangepst en dit fragement iets ingekort en aangepast) Henk Jansen: Breed pijlkruid (Sagittaria latifolia Willd.) wijst de goede kant op, Twirre natuur in Fryslân Jaargang 26, 2016, nr. 1). Zie voor inheems pijlkruid hier.

woensdag 13 maart 2019