Pontje over de Vecht

Kwam er toevallig langs. Volgde LF-14 route. Maar bordje langs de kant van de weg nodigde uit de pont te nemen. Net voor Dalfsen, wat geheel zorgzaam De Stokte wordt genaamd. Ook de pont was tiptop. Nog nooit gehad een elektrische pont. Doorgaans moet je zelf draaien.

Kan het zelf ook niet laten

“Daar heb je er weer één,” verzucht ik regelmatig. Trappenhuizen en -torens duiken te pas en te onpas in films op. Regisseurs kunnen het het niet laten om bij een scene die naar een appartement of wijds uitzicht leidt ook de treden, de wending ervan, de regelmatig lijnen en verdwijnpunten te laten zien.

Er zijn pagina's op het internet met de 100 mooiste trapfragmenten. Er is uitleg te vinden over symbolische achtergronden bij het gebruik van trappen. Maar eigenlijk zijn ze te mooi voor een film. Maar daardoor ook zo moeilijk te negeren.

Gekanaliseerde Vecht

Op een warme zondag in oktober kijk ik langs de vecht. Er vaart een kano en een motorbootje. Ik ben boven (zie foto morgen). In het landschap her en der een kronkelende dode arm of gat dat een vroegere rivier verraad. Grasland gaat boven meanderen.