woensdag 25 juli 2018

65 km

Rare sport dat wielrennen: man vliegt als stuntman over een muurtje; klettert 3 ½ meter naar beneden op de stenen; breekt zijn knieschijf; steekt toch de duim op voor het thuisfront; en doet nog twee zware beklimmingen. Heldhaftig of roekeloos stom? Hij kan er weinig aan doen. Zo opgeleid en zijn oordeelsvermogen is weg door inspanning en gedreven door adrenaline. Werken de hersenen nog basaal dan mag hij van de toerdokter door. Rare sport dat wielrennen: heroïsch, saai soms, opwindend ook. Rare sport voor druistige mannen, rugschuddende Groninger en voor mannen die de stilte verkiezen.

Zelf deed ik in deze hitte mijn 56 km op-en-neer naar het strand. Dat vinden anderen dan weer raar. Onderweg een vleug uit mijn lagere school tijd; de geur van opgedroogd kroos. Daarna snel weer naar huis en achter de buis. Wielrenners die zonder veel reden vertrekken alsof ze ronken als racewagens en de startnoviteit gelukkig geheel negeren.

P.S. als ik een boer met grote bijna existentiële zorgen zou zijn dan had ik ook de kans die de passerende stoet bood, aangegrepen om te laten zien dat het water me aan de lippen stond. Dat de mannen die er zijn om de orde te bewaren, wanorde creëren door rijkelijk de peperbus te gebruiken daar kunnen die boeren en boerinnen ook niets aan doen. 

Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén of meer daarvan plaats ik hier.


woensdag 18 juli 2018

Calamiteiten

Net begonnen aan een boek van een Rus. Hij lacht in zijn eerste hoofdstuk al in zijn vuistje, omdat van het arrogante einde van de geschiedenis weinig terecht kwam. Niet alleen de VS ook Europa heeft de plank flink misgeslagen. De Europese burgers zien dat een deel zich flink verrijkt en verliezen hun geloof in de zogenaamde Europese normen en waarden. Voor een schrijver di e zich zegt bij de feiten te willen houden een nogal ruime en nauwelijks onderbouwde waarneming. Hij vergeet bovendien in de eigen keuken te kijken. Hoewel moslims en orthodoxe christenen hebben het geloof om de moraliteit te corrigeren als die losslaat, weet hij.
Weer vraag ik me af waarom we in dit land geen landelijke politieke partij hebben die sociaal-economisch links en cultureel progressief is om dit soort verkneukelaars de les te leren en het voor iedereen beter te maken. Gelukkig kan ik de golven weer in. Ook na het eerste zwin zijn die krachteloos en beuken niet op de kust, maar strijken er langs. Als ik thuis kom lees ik dat ik een anarchist ben. Maar dat is nu ook weer niet de bedoeling.

Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén of meer daarvan plaats ik hier.

woensdag 11 juli 2018

Broedplaatsen


Jonge vogels zijn uitgevlogen, hebben volwassen veren en bevolken de lucht. Anderen verdwijnen in de maag van een groter dier.


De gierzwaluwen trekken over een paar weken al weer naar zuidelijk Afrika, zo jong als ze zijn. Er zijn er die onderweg gevangen worden, maar wat overblijft komt op de grens van april en mei terug.

Ze haken niet af, maar blijven ook niet in de
broedplaatsen hangen. Ze maken als volwassenen plaats voor een nieuwe lichting.


Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén of meer daarvan plaats ik hier.



woensdag 4 juli 2018

Dan

Lezen komt er niet meer van. Ja hier en daar een artikel. De muziek laat ik over me komen. Het leven staat stil; ik kijk voetbal. Niet helemaal. Er wordt nog een beetje geschreven en ik ga naar het strand.

Soms maak ik zelfs afspraken met andere mensen. Iemand vertelde me dat reizen met een boot vies zou zijn. Voor een viesreizenafkerige, als ik, een schrik. Maar gelukkig schoner dan een ferry kan het niet. 
Hoewel thuis achter de TV naar andere werelden is veel schoner. Maar dan zie je niet dat de blauwe zeedistel weer kobaltblauw bloeit. Dat ontkom je er aan dat de parnassia en het duizendguldenkruid je proberen te verleiden. Er is geen vlieg die in je oor vliegt en de weg naar buiten niet kan vinden. Dan ruik je niet de geur van de zee en hoogovens. Dan ....


Iedere woensdagmiddag fiets ik naar het strand, neem een duik en fiets weer terug. Op Facebook plaats ik later vrijwel altijd een aantal foto's. Eén of meer daarvan plaats ik hier.