woensdag 14 juni 2017

9 Verbrandingsmotor – (Ware → Colchester)



In de hitte,” zingt het door mijn hoofd. Niet dat er een gescheurde officier water kwam halen voor zijn maagre doodvermoeide mond. Maar wel In de hitte. Dat is anders fietsen.

Met die muziek vertrok ik acht dagen geleden. In die tijd heb ik zowel het asfaltpad, klinkerpad als de landweg gereden. Dat asfalt schiet wel lekker op, maar de raas die langs je trekt en het stof dat
zich nestelt in je longen, zorgt ervoor dat je niet kan genieten; altijd alert, altijd stuur recht en constant malen met de pootjes. De kronkelpaden die heuveltje op, heuveltje af gaan, daar zie je meer, daar hoor en ruik je niet meer, maar wel fijner.

De verbrandingsmotor was ik zelf. Ik at van alles en nog wat dat groeide door zon, water en mineralen en mét hulp van buitenaf. Ik at producten uit fabrieken en vlees. Zo voedde ik mezelf met atoomstroom en kolencentrale energie. Toch voelt dat anders. Je ontkomt er bovendien niet aan als je een beetje mee wilt doen. 

Hé je hebt nog een dag: maak er wat van!

Geen opmerkingen: