De dag begon vandaag daar waar mijn vader zijn
laatste kilometers fietste. Hij kampeerde in Vrouwenpolder toen zijn
hart het in de nacht voor de laatste keer begaf. Klinkerwegen, hoge
heggen, uitgestrekte akkers, de toren van Middelburg in de verte. Het
is geweldig. Zijn dood kwam alweer bijna drie decennia geleden in die mooie omgeving. Op
het feestje gisteren viel zijn naam een paar keer.
Zeeuws-Vlaanderen – met het veer naar Breskens – heeft die
uitgestrektheid ook, met ook nog eens vele dijken en slierten
populieren, maar ook meer bewoning dan ik me eerder realiseerde.
Het blijft opvallend dat als je de grens passeert er meteen
verschillen zijn (zelf vanuit dit deel van Nederland dat toch het
dichtst bij Vlaanderen ligt. Even wonderlijk is het fenomeen dat je
gelijk cultuur sociologische visies hebt op daar waar je belandt. Een
socioloog doet eerst studie (soms jarenlang) en komt dan pas met een
visie. De toerist heeft zijn ogen en bagage opgedaan eerder in het
leven om oordelen op te baseren. (Vroeger las ik nogal wel eens een
boek over een reisbestemming.)
Vreemd blijft het: we hebben dezelfde
taal; en heel lang een gedeelde geschiedenis. (Zelfs de van vrouwonderdrukkende, zogenaamde 'hekserij bestrijding,' kwam ik vorig jaar een herinneringsbeeld in Nederland tegen, maar wel zonder de kennelijk toch niet obligate veroordeling ervan. De volgende dag ging
ik nog meer grenzen over: die van Wallonië en Frankrijk in. Dat
tweede merk ik door de piep uit mijn telefoon. Op de terugweg zou ik
niet eens weten wanneer ik Nederland weer inreed en aan de Waalse
kant van de taalgrens kon ik uitstekend terecht met Nederlands.
Misschien zitten er in Frankrijk minder gaten in de weg, maar juist
daar reed ik erin, omdat ik kennelijk net wat minder oplette.
Aan
het eind van de dag reed ik 'de Tiegem' op, zelfs met zware bepakking
goed te doen. Op de camping Op de berg duurde het even voor ik snapte
hoe alles daar werkte, maar toen was het er plezierig eenvoudig en
van alle gemakken voorzien. Bier in de koelkast, voskop
schapen (een schoonheid van een schaap) in de wei en zo'n tachtig
koeien.
|
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten