zaterdag 20 juni 2026

In de hitte


Langste vrijdag van het jaar. Tijd voor mijn rondje om het Marker- en IJsselmeer. Hopelijk ook de heetste dag van het jaar. Smeren, veel water, iet met mouwen aan en opletten. De eerste keer haal ik water bij het strand van Lelystad, ruim 60 km van huis. De verweerde deur valt me op.


Overal liggen mensen aan het water. Bij de Ketelbrug op het strandjes bij beide polders, zelfs in Urk, vanzelfsprekend in Lemmer en aan het he begin van de Afsluitdijk. De schapen liggen te hijgen op het pad. Bij de brug maak ik mijn inmiddels traditionele foto van het Wit vetkruid (er staat steeds meer van).


In Friesland valt op dat de stadjes (hoe klein ook) zo mooi zijn en de sloten met hun waterlelies en gele lisdoddes. Eromheen liggen uitgestrekte groene woestijnen met kortgeschoren graslanden. Het is op zo'n tocht de kunst het lelijke te negeren en het mooie te zien.


De longen deden eerder in de week pijn bij zware inspanning op de hometrainer. Hoe zouden ze het houden op de fiets. Daarop trap ik zo dat ik het vol kan houden van begin tot eind. Het gaat goed. Weer een zorg minder?

Het enige stukje waar ik hard trap is naar de bus over de Afsluitdijk, die bij Kornwerderzand vertrekt. Ik ben een paar minuten te laat. Als ik aankom staat hij er nog: “Ik zag U komen; het voordeel van een lange rechte weg,” en: “Ik heb maar gewacht,” zegt de chauffeur. Vriendelijk, maar opmerkelijk dat ik de enige was voor de voortreffelijke voorziening.

Iets zuidelijk van Den Oever is het pad afgesloten in verband met werk aan de Stontelerverkeerssluis. Ik moet een flink stukje om. Maar ach, de vis wordt er mee aan geholpen; het is voor de vispassage. Had ik het geweten dan had ik anders kunnen gaan.

Voor Purmerend zie ik het in de verte onweren. Ik kan er langs met een paar spatten, maar geen donder en bliksem. Als ik net thuis ben barst het weer los met flinke windvlagen.
De buschauffeur en de wegwerkzaamheden zorgden toevalligerwijs voor precies het goed tijdschema. “Je hebt een geluksengeltje op je schouder,” was thuis de verklaring.

Volgend jaar weer!?

















Geen opmerkingen: