Aan het eind van de dag sta ik op een camping
(Au
pied du Trieu). Het is een plek waaraan je ziet dat de uitbaters
hebben gedacht wat ze zelf fijn vinden aan een kampeerplek, wat
nuttig is, en wat er anders kan dan gebruikelijk en net wat leuker
is. (Een beetje zoals de
camping in Noord-Duitsland waar ik ooit stond.) Hier is een
groen/paars iriserende kever in de hondsroos gezet, er is
bijvoorbeeld een iniminie klein rond plekje tussen dunne boomstammen
en om de plekken heen is lang gras.
Het schoot niet op vandaag
en ik moest via bizarre paden. Na een Frans gat in de weg, schoot
iets los. Ik repareerde het provisorisch, maar onvoldoende. Boven op
een heuvel tussen de velden heb ik een betere oplossing gezocht, een
dik stuk elastiek bood uitkomst (het zou tot thuis blijven zitten en
daar kan een permanente oplossing worden gemaakt).
Nog een
klein stuk te gaan kwam ik langs een frituur. Ik at er een broodje
kroket om de maag te vullen. Vervolgens een landweggetje in. De
navigatie leidde me naar een trekkerspoor dat flink overgroeid was.
Toen ik er vertwijfeld naar stond te kijken, kwam er een oude man:
“Waar moet U heen?” Camping,
hoewel vlakbij zei hem niets. Hij wist wel dat ik zo verder kon. “Het
is korter en motoren doen het ook.”
(Dat laatste betwijfel ik na mijn avontuur door het gras en klei.
Korter in afstand was het, maar zeker niet in tijd.)
Uiteindelijk
stond ik voor de camping waar niet gereageerd werd op het aanbellen.
Op de boerderij aan de overkant van de weg hoorde ik stemmen en de
waakhond lag aan de ketting en zo durfde ik de donkere ouderwetse
stal met koeien in te lopen waar de boer stond. Hij vertelde dat de
eigenaar snel thuis zou komen van zijn werk in de stad. “U
moet wachten.” hij zou wel even
meelopen. Op dat moment kwam de campingvrouw met hond naar buiten. Ze
moest haar man vragen of het goed was dat ik er overnachtte en gaf mij
hem tenslotte te spreken. Hij was een paar dagen voor werk in het
buitenland. Dat was lang wachten geweest.
Nu kon ik door het
hek. Ik werd langs alle plekjes geleid en stapte een andere wereld
in. De wereld als avontuur. En dat is precies waar zo'n vakantie voor
is bedoeld. Zulke plekjes en belevenissen maken blij, hoe zwaar het
ook is en je zonder inkopen en dus een volwaardige maaltijd zit,
fietsproblemen had en regelmatig verkeerd reed en toch opgewekt de tent opzet.
|
|
Geen opmerkingen:
Een reactie posten