Knot

 

Het is een nieuwe route door wat ooit drassig was en nu doorsneden wordt door waterlopen en kades in het veen. Langs de smalle paden staan knotwilgen. De een nog verweerder en kunstzinniger dan de ander. Juist de verwering, de ouderdom, en butsen maken ze mooi. Ik stop ervoor en rijd weer verder. De boom staat er een volgende keer ook nog wel.

Nieuw is de route vanwege het sluiten van twee bruggen over de Beneden Merwede. Maar mijn route blijkt te lang geworden, juist de doorrijdfietspaden zijn afgesloten. De pont naar Werkendam haal ik daardoor niet meer en de volgende misschien ook niet. Vervolgens een uur wachten past niet. Dan maar kijken of ik Dordrecht anders kan bereiken. Het lukt met een noodpont.

In het Dortse ziekenhuis stap ik een kunsthuisje in dat volledig is gemaakt van de letters van het gedicht Liberté van Paul Élouard (uit Poésie et vérité 1942). Er is ook een vertaling door Paul Claes.De volgende dag stap ik binnen bij de Willem de Zwijgerkerk.

Op het podium staan ZEA en de drumband Hallejah Makum. Ze voeren het laatste album uit. (Ik schreef al eens een stukje over de teksten.) In de zaal klinkt het nog een stuk mooier. Het Kronkel festival 2026 was ermee begonnen.