Band op pont

Ik ben onderweg en zet mijn fiets op de fietsboot. Op het IJ klinken snerpende gitaren. Als ik naar het station loop, zie ik ze staan: twee gitaristen, een bassiste en een drummer zit achter zijn kit. Allen in GVB-kleurig hemd.

Klinkt wel lekker. Je zou bijna even heen-en-weer gaan. Vanaf de kant en het achterdek - dat later weer voordek zal worden – hebben ze meer publiek dan collega's die hun kunstje vertonen in kleine zaaltjes.

Het past wel bij de stad als pretpak zo'n bandje op het brugdek van IJveer 51. De ongeorganiseerde versterkte muziek is vrijwel verdwenen. Die was overal toen de stad nog stad was inplaats van economisch model of motor voor de economie.

Winkelmandjes

Zou er wel eens iemand spugen in een winkelmandje (het soort balorigheid dat je wel op meer terreinen tegenkomt)? Ik had het me nog nooit afgevraagd. Totdat ik twee grote wagens van Clean Shopping -- een reinigingsservice voor winkelwagens en -mandjes -- uit Emmeloord op de kade langs het IJ in Amsterdam zag staan. .

De Stoel

Nee ik bedoel niet dat megalomane, poenerige wangedrocht voor de rijken waarmee Amsterdam zijn havenzicht gaat verprutsen. Wie geeft ook om de haven in Amsterdam; we zijn geen Rotterdammers, laat ze daar de handen uit de mouwen steken. Maar het moet niet zo zijn dat die stad Amsterdam voorbij streeft. We rennen er als geblindoekt achteraan, alsof Amsterdam niet het verleden heeft om te laten zien (en de plicht dat ook voor Rotterdam te doen).

Even voor de goede orde. Met het opwaarderen begon de Maasstad al een paar decennia terug: kubuswoningen, Potlood, architectuur- en fotografiemuseum. Inmiddels staat er een heel prettig grootstedelijk museumkwartier en wedijvert het ene gebouw met het andere om de aandacht.

Nee ik bedoel een stoel aan het strand: neergezet, achteloos laten staan en nog een paar keer gebruikt voordat de golven hem meenamen voor de entourage van Neptunes.

P.s. Nog even dit artikel lezen en deze petitie ondertekenen

schrootboot

IJpret; vaders, moeders, oma's en kinderen

In de regen

http://beeldbank.amsterdam.nl/afbeelding/B00000007834

Sloterdijkbrug met zicht op de galgenstraat. Ooit een creepy straatje: een doorkijkje naar het galgenveld aan de andere kant van 't IJ.

Nu staat het VOC-cour, een wooncomplex op het Westerdokseiland, in de weg. Overigens was het galgenveld al eerder verdwenen.

't IJ

Water en lucht. Wat wil een mens meer, naast een bed, dak en wat eten en drinken?

Nieuw water, oud water

Amsterdam heeft er een heel nieuw stukje bij. Op Google Maps is het nog niet te vinden. In werkelijkheid is het gigantgisch, mooi en zeer aanwezig. Het is het in het IJ gebouwde complex IJdock. Het heeft een eigen straat (op Facebook heb ik er een verzameling foto's van) en jachthaven. Dit is daarvan het water bij nacht. Het is afgesneden van het IJ en bijna als nieuw.

Wat ging er mis?

#zwartebladzijde. Het is bijna alsof we er trots op moeten zijn, zo verrijst de tag als een erectie uit het IJ; slavernij je moet het niet missen.

Bij het maken van de foto sta ik vlak voor de woningen van het VOC-cour, genoemd naar de eerste multinational ter wereld, die een paar andere bladzijden zwartschreef.

Het merk 'VOC' wordt hier gebruikt om de woonblokken groots en duurder te maken. De geschiedenis als grabbelton.

Open of dicht?

Ik woon tussen water en aan alle kanten zijn bruggen. Oostwaarts van mijn huis ligt op 800 meter de verste en aan dezelfde kant op een meter of 150 ook de dichtstbijzijndste. Alleen aan de noordkant zijn er geen, maar wel ponten en voor auto's zijn er tunnels onder IJ en het Noordzeekanaal door.

Westwaarts ligt een doorgaande scheepsvaart route voor plezier- en beroepsvaart. Dat de brug daarover open is, komt nogal eens voor. Maar als ik dan zo'n jacht of binnenvaartschip voorbij zie tuffen en achter me een file zie ontstaan dan gaat het er bij mij niet in dat de brug open is. Hij is juist gesloten. Gesloten voor mij en al die andere weggebruikers die de brug over willen om naar hun werk, school, de winkel of wat dan ook te gaan.

Het wachten hoort bij de charme van tussen water wonen. En soms kan je door net iets harder te trappen sneller zijn dan de sluitende slagboom voor de brug. Maar een gesloten brug is dicht en niet open.

Op de foto (gemaakt 27/9/13) de hefbrug van Boskoop die tot 1 november gesloten blijft. Voor fietsers en voetgangers ligt er een pontonbrug.

Kok en hofmeester zien Columbus

"Raar kleurtje voor een marineschip," zeg ik tegen de kok.
"Het is een duikopleidingsvaartuig," zegt hij.
"Er was toch al eerder een schip met de naam Soemba."
"Ja," antwoord hij niet op zijn gemak.
"Dat was wel grijs," wijsneusde ik.

Daarnet pas las ik dat de A 850 drie jaar geleden door de landmacht werd overgedragen aan de marine. De RV50 werd toen wel omgedoopt naar Soemba, maar na de overdracht is blijkbaar bezuinigd op de grijze tjet.