inside / outside (buizen 11)

Op de uiteinden van de waterbuizen zijn deksels gezet. Zo blijven ze schoon van binnen. Eén ligt er af. Als ik naar binnen gluur zie ik ver weg – aan het einde van de donkere buis – een kleine lichtpunt.

Putjesstory

“Als dat het ergste probleem in de buurt is,” zei iemand me, “dan valt het nogal mee.” Het ging over het rammelende putdeksel. Toch ben ik blij dat afgelopen donderdag twee mannen een nieuw deksel kwamen leggen.

“U zult niets meer horen,” zeiden ze me “en wat heeft u een mooie fiets.” Dan kan het niet meer stuk.

“Dat ik niets meer zou horen zei u de laatste keer ook, en na vijf auto's begon het weer,” antwoorde ik daarom niettemin vrolijk.

Het is ze nu gelukt. En nu het opgelost is, lijkt het inderdaad niets om je druk over te maken. Toch gaf het enorm veel overlast het 's nachts wakker worden (ik zal geen medische uitwijding geven). Nu ook het slot op de voordeur weer werkt is er weinig te klagen over.

Mooi zo!

Volgende etappe in Putjesstory

Het werk van de buurman is weer ongedaan gemaakt. Ik kom terug van vakantie en het putje rammelt weer als vanouds. Iedere nacht wakker door het kedèngkedèng.

Als ik naar beneden loop om nu zelf maar met hamer en plamuurmes versleten stukken broek tussen de rand te gaan stoppen, staat er een wagen van Waternet. Ze hebben de schade opgenomen. Het putje moet zakken. Hoe lang dat gaat duren moet nog blijken.

Op 25 april 2016 ontving ik al de volgende mail:  

Geachte heer/mevrouw, 

Uw melding over Overlast in de openbare ruimte - Stank- / geluidsoverlast met registratienummer MORA-0675294 is afgehandeld. 

Wat is gedaan:  Overig. 

Aanvullende informatie:  Geachte Melder, Na onderzoek is gebleken dat het om een drainput gaat, de eigenaar is Waternet daar is de klacht inmiddels doorgegeven aan hun Storingsdienst die zullen dit verder op gaan pakken. 

Met vriendelijke groet, 

Gemeente Amsterdam

Op 7 april kaartte ik het aan. Vier maanden later wordt het probleem serieus bekeken. Vermoedelijk een paar klagers later. Je leert er wel je buren door kennen. Het is misschien wel een Buurtcohesieproject.

Rammelende put

Op die dag in februari was ik hoopvol dat de put op zou houden met rammelen. Het werkte zeven auto's lang. Daarna lag hij weer los en een dag werk van twee man aan barrels. Het werd zelfs erger dan ervoor.

Tek de kleermaker klaagde, Marie-José klaagde, voorbijgangers keken op. Door het afsluiten van de Houtmankade is het drukker in de Barentszstraat; dag en nacht bloink-bloink of één bloink als een auto met een bocht over de put reed.

Mensen legden kleedjes over de put, er werden lapjes tussen gestopt. Ik deed maar weer eens een melding bij overlast. Na drie weken kreeg ik antwoord van de gemeente. De put is niet van ons maar van Waternet, we hebben het aan hen doorgegeven. Leve de verkokerde en geprivatiseerde overheid. We zien wel wat er van komt.

Of laat ze maar wegblijven. Op 2 mei hoorde ik hameren in de straat. Bij de put zat een buurman met hamer en vulling. Ook hij had dus last. Het was een heel karwei. Tot nu toe werkt het. De overheid treedt langzaam terug en bewoners mogen zelf hun straatmeubilair gaan bijhouden. Is dat het?