dinsdag 4 april 2017

Waardevol




Op Googlemaps staat er een rode canta of brommobiel voor de deur. Zo'n wagentje waarmee mindervaliden zelfstandig, mobiel en onafhankelijk blijven. Nu stond het er niet. De bewoner was op pad of niet meer.

In september 2016 zag de woning er al haveloos uit. Nu was de winter er ook nog eens overgegaan. Wat blikken boerengroenbeits kunnen geen kwaad. Maar iemand moet het er op kwasten.

Het huisje wordt nota bene genoemd in een overzicht van monumenten in Graft. Er zijn spectaculairdere gebouwen in het dorp, maar dit is een voorbeeld van een eenvoudige houten huis. Waar gewone mensen een gewoon waardevol leven leidden.

maandag 3 april 2017

Balk



De zeetrein staat soms opeens op het strand. Hij duikt op uit de golven en neemt me mee naar de diepten, waar kwallen balletten opvoeren, potvissen indruk maken, octopussen schilderen en nog zoveel meer. De raampjes van de trein kunnen niet open. Dat snap je wel. Naar buiten kijken is al heerlijk. Een haai zwemt voorbij, zoals zijn soortgenoten dat al 350 miljoen jaar doen.

Het is even geleden dat ik de trein zag. Alsof hij ergens stilstaat met pech. Of zijn de treinstellen besteld bij een malafide leverancier?

Onlangs liep ik over het strand en zag een eikenhouten zeebiels liggen. Dat zal het euvel zijn. Want ook de zeetrein gaat over dwarsliggers met nerven zoals alleen eikenhout die heeft. Beton storten gaat immers niet zo goed daar beneden. Bovendien geeft het minder sfeer. Niet genoeg eiken dan rijdt de trein wat minder. Toch hoop ik dat hij me snel weer kan meenemen.

zondag 2 april 2017

Alarmistische visies




Gisteren keek ik de uitzending van Jeroen Pauw terug waarin de activiste Anne Fleur Dekker zich mocht komen verantwoorden voor haar ironische tweets rond de PVV van Geert Wilders en de oproep Thiery Baudet te taarten. Er was acheraf commotie over.

Er kwam een spervuur van Pauw en VVD'er Nijpels – ahum: “ik ben wel voor een revolutionaire jeugd, maar ...”. Dit maakte niet dat Dekker water bij haar wijn deed. Goed om te zien. Pauw heeft wel vaker dat badinerende toontje tegen gasten die hij kennelijk moet uitnodigen in zijn vrolijke show voor het slapen gaan. Een TV-show die toch vooral bedoeld is om producten aan te prijzen en even lekker oppervlakkig door het nieuws te gaan. Niets aan de hand. Of ben ik te gelaten en aan het aftakelen? Eigenlijk vraag ik me meer af waarom ik het niet gewoon naast me neerleg.

Opmerkelijk was wel dat de aanwezige Marianne Thieme een paar keer uitdrukkelijk en duidelijk Dekkers kant koos. Ze had kunnen denken: ik zit hier voor het klimaat en om te pleiten dat partijen boter bij de Parijse vis doen, dat is voldoende. “Parijs, daar ligt de kijker niet van wakker,” wist de waakzame Pauw in het klimaatdeel van het programma. “Kan het niet wat dicht bij huis?” Motto: houd het simpel, houd het verteerbaar.

Niet gek dat zo iemand kiest voor het kleinmaken van iemand met een grote mond in plaats van het bespreken of een alarmistische visie op en een navenante aanpak van extreem rechts wel de beste is (ik denk persoonlijk van niet). Veel te ingewikkeld voor de kijker thuis. Pauw houdt het liever kinderlijk duidelijk en opgewonden als het kan.

Aangepast op 19 februari 2024.

zaterdag 1 april 2017

Pieppootjes





Nee, het is helemaal geen goede foto; 'n uitsnede en verscherpt bovendien. Ik plaats hem toch om twee redenen.

De eerste is gemakkelijk. Je ziet niet heel veel kevers op het strand. Deze soort had ik nog nooit gezien. Hij of zij kroop met broertjes en zusjes de duinen uit, waar ik net een gangbare foto had gemaakt. Hoe het beestje heet in Nederlands of Latijn geen idee.

Reden twee is dat ondanks die belabberde kwaliteit je wel de pootjes kan zien. Ze zijn niet groter dan een zandkorrel. Met die pieppootjes gaat het beestje door het rulle en doge zand. Ik vind het mooi dat zoiets bestaat.