Het land
heeft het nodig, het vocht uit de lucht. Maar na uren druppels was ik
doorweekt en toen moest ik nog een heel stuk. Mijn doel was de
Kruislandsedijk in Nederland. Daar wilde ik nog een nacht kamperen.
Het begon met boodschappen en daarna Rue de Trieu op. Kort
daarop kwam ik op de
Ronde van Vlaanderenstraat. De namen van de winaars waren tot
2025 op de straat geschilderd. Vanaf 2004 staan er twee namen. Dan
doen ook de vrouwen mee. 2026 ontbreekt nog. Het moet toch een kleine
moeite zijn om Tadej Pogačar en Demi Vollering er bij te
plaatsen.
Als ik inmiddels al bij Antwerpen met de Waterbus
naar Fort Lillo ben gebracht en op nog wat tegenvallers ben gestuit dan besluit ik dat het de trein wordt vanuit Bergen op
Zoom. Die stad heeft ook nog eens een link met de carrière van
Erasmus die de secretaris van bisschop Hendrik
van Bergen (op Zoom) was voordat hij aan zijn vredeswerk in
Kamerijk begon.
Als ik op die waterbus wacht komt er een een
INEOS-schuit voorbij, met een PR-slogan op de zijkant. Iedereen weet
dat het bedrijf juist meer vervuilt dan opruimt, maar als je een
leugen tig keer herhaalt dan blijft hij steeds vaker hangen. Dan was
dat waste oil
bootje in de Rotterdamse haven duidelijker. Dat lag onder de
containers van CMA CMG, samen met Decatlon ook de sponsor van een
wielerploeg. Zo komt veel uit het begin op de Maasvlakte hier weer
terug.
Containervervoersmaatschappij Evergreen heeft naam
gemaakt door enige tijd geleden het Suezkanaal
te blokkeren door er met een schip dwars op te gaan liggen. Een
knelpunt in de internationale economie liep er vijf jaar geleden door
vast en pakjes uit China kwamen later aan. Nu staat een goederentrein
langdurig stil. Een wagon met een Evergreen container blokkeert de
weg. Heeft het bedrijf een bucket list? Wat wordt de volgende blokkade? Ik wacht en niet alleen. Er staat een flinke stoet.
Na vertrek stuit ik op een omhoog staande brug over de
Kallosluis. Er vaart een klein vrachtschip in. Het gaat allemaal heel
voorzichtig en heel traag. Na twee grotere volgen drie kleintjes,
en dan nog meer en in de verte …. ja weer anderen. Ik krijg het
koud door regen en wind en de thermometer geeft 12,4ºC
aan. Het zal nog lang duren. Dat gaat niet. Niet alleen de Nederlandse, ook mijn grens is dichtbij.
De telefoon
hapert onder het waterdichte plastic (een zware druppel werkt zelfs als besturing ervan) en ik durf er niet op te kijken. En mis daardoor ook dat er aan de achterkant van de sluis nog
een overgang is. Pas als ik achter het huisje op het gesloten deel van het complex in de luwte ga staan, is aan de andere kant een brug te zien en die is wel open.
De reis sluit af waar hij begon in een
havengebied. Hier geen kluten, maar wel steeds weer de
krasraspkreet van de fazant.
Het is even wachten op de trein.
Een vriendelijke jongeman helpt me met het in de trein krijgen van
mijn vracht. Om 23 uur ben ik thuis.
PS: Al weer even
terug in 't hectische thuis verwonder ik me erover deze tocht zonder
klachten gereden te hebben. Die kwamen pas na een dag of drie terug op de
hometrainer. Vermoedelijk door de combinatie met de enorme vraag naar flexibele intellectuele en praktische inzet als steun en ruim een week geen training op explosiviteit.
Mijn pet wordt bedankt voor jarenlang de zon uit mijn ogen houden. Die gaat in de afvalbak en zal worden afgevoerd naar het Amsterdamse havengebied waar het Afval Energie Bedrijf (AEB) zit.
|
|
2 opmerkingen:
Weer een mooie tocht !
Zekers
Een reactie posten